do wsi

[Boskie Kalosze]

do wsi

nad wszystkim

musi iść słońce
niech ostrzy złotym lemieszem!
śródpolne drogi rozcina piachem
lenistwem ruch wszelaki siecze

włóczy się rower u nogi
łąki kłosami padają pod lasem

i
od fury zaskrzypią niech koła
tak przecież ma być od lat
wiśta wio! - wozak zawoła
batem zawinie dokoła świat

mrukniesz
niech będzie pochwalony
na wieki wieków! - odburknie on
poderwie łeb koń zamyślony
kto znowu taki po co i skąd?

w oddali
na rozstajach świątek
(rzecz jasna nie ogolił się jak raz!)
zbutwiała czerń w jaskiniach oczu
schylona głowa przeklina czas
w odwiecznym żalu do kornika
cóż...
nawet i robak
nie chce potoczyć takiego życia

obok
przystanęły wiejskie baby
miniony spowiadają dzień
więc obrady i narady!
pod akacjami co drapią cień

wreszcie!
żuraw pochylony
wciśnięty w chmurę ciemnym końcem
sączy wodę spragnionym
ostudza usta gorące

[Eliasz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ja tu jeszcze wrócę... bo teraz mnie oczy bolą. od kompjutera.

[Almare]

do wsi

nad wszystkim

musi iść słońce


-piękne otwarcie. nie pozostaje nic więcej, jak tylko zanurzyć się we wspomnienia...
życząc sobie, trwania otwarcia wiersza w zwykłej codzienności.

-pozdrawiam.

[Baba_Izba]

"włóczy się rower u nogi"-
to mi bardzo.
Lubię wędrówki, a tutaj tak pięknie!
Ode mnie tylko ochy i achy!
Pozdrawiam
- baba

[lubię latawce]

niech będzie pochwalony :))
/wiersz, a w wierszu koń, szczególnie kornik i koń :)
szalenie fajna z tym pierwszym panem zwrotka ;o)

pozdrawiam serdecznie.
angie ^^

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mieszkam na wsi, ale...
nie ma już takiej wsi jak dawniej, nawet bociany nie chcą podrzucać dzieci.
:P
będzie kiedyś ten wiersz wspomnieniem jak Lipce Reymontowskie, O BoskieK
uściski

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Stasiu byłem na wsi i mówią że:
bociany jeszcze dzieci przynoszą tylko ojców po drodze gubią, ale to co innego

A wiersz w może nie do końca boski ale uwzględniając kalosze może być.
Mam taki niedosyt opisu, ale to moje odczucie

Pozdrawiam Autora i komentujących Jacek

[adolf]

zbutwiała czerń w jaskiniach oczu

:* kocham cie Boski ^^

[Marlett]

Boskie Kalosze!
Malowniczo i obrazowo. Jestem pod wrażeniem:)
PozdrawiaM.

[M._Krzywak]

To też się dopisuje,a co... ;)

Pozdrawiam.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zapraszam :)

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Masz rację: nad wszystkim musi iść słońce. Tylko wtedy coś ma sens.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rower i "piachy niebywałe*" jak pięknie to ujął Stachura. Można tylko wlec się
z rowerem przy nodze bo jechać nie da rady :)
*
Gdzie ziemia licha, piachy niebywałe,
Kozy, dziewanna, sosny i rozstaje

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję :)

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba rzeczywiście już nie ma? Ta była jeszcze jakieś 20 lat temu, kilkadziesiąt km od Płocka
między Łąckiem a Soczewką. Między wsią a wsią piachy, zagajniki, śródleśne pola, jeziora i stawy.
Przepiękne okolice. Pozdrawiam :)

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz przecież nie jest o wsi, tylko o drodze do niej. Kończy się przy studni,
żuraw symbolizuje to co łączy niebo z ziemią (wbity w niebo czarnym końcem)
i daje jej natchnienie w upalny dzień. Woda... coraz bardziej będziemy
zdawać sobie sprawę z jej znaczenia. Najcudowniejszy dar niebios.
Pozdrawiam

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z wzajemnością, Adolfie :)

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się, bo taki przede wszystkim miałem zamiar :) Dziękuję pięknie.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miło mi :) Piękne dziękuję.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dla mnie tu już koniec, Boski. Do tego miejsca bardzo mi się podoba
a wytłumaczę Ci dlaczego i pokażę swoje czytanie tego fragmentu wieczorem, bo za chwilę do pracy rodacy ;)
Rozumiem, że tu Peel padł :) Właściwie jest nim na wpół ktoś jadący rowerem, to idący
tam, gdzie nie da rady jechać i... słońce. Czy słońce potrzebuje wody? Chyba tak, w każdym razie nikt jej tyle nie wypija w ciągu dnia:


teraz, gdy chmury...

teraz, gdy chmury rozluźniły uścisk
łąka oddycha łapczywie, głęboko
horyzont w mgiełkach schowany się budzi
- otwiera szerzej oko
i słońce na powrót się wlecze
po krętej, polnej drodze
kroku zwalniając gdzieniegdzie
z kałuż wypija wodę

wierzbom


Tak więc u mnie droga ciągnie się do wsi, do pierwszej studni, bo co to za wieś
bez drogi do niej i studni? ;) I koniecznie muszą być duszące "akacje co drapią cień" -
człowiek szuka w ich cieniu schronienia i... zaczyna się dusić. Przede wszystkim
właśnie ten alergiczny zapach sprawił, że coraz mniej akacji porasta wiejskie drogi
i nie tylko się ich już nie sadzi ale i wycina stare. Dlatego akacje tez nie dają schronienia
przed upałem, trzeba PeeLowi iść dalej, aż do pierwszego żurawia jednym końcem utkwionego
w spragnionej deszczu ziemi, drugim w wilgotnej chmurze. Jakby w tym miejscu
upalne niebo i ziemia podały sobie ręce na zgodę.

Taki z zarysie był mój zamiar i bardzo mnie ciekawi,
dlaczego uważasz, że lepiej byłoby przerwać go w połowie? :)
Pozdrawiam.