Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

z naszego balkonu najbezpieczniej jest schodzić
po połamanej drabinie
wtedy żąda się więcej
wyrozumiałości

pamiętaj
wrócę do ciebie jak pies
pomacham ogonem
zgwałcony wejdę pod kołdrę

wtedy uwierzysz w duchową miłość
która wróciła spod parteru
żeby się z tobą pożegnać

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie, no obsuwa jakaś, żeby nie powiedzieć zoofilia ;(

Dostojewskie zestawienie też niefortunne, ponieważ w tej formie sugeruje, że idziesz na skróty, na łatwiznę - sorki.

Ale pozdrawiam serdecznie :)
kasia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie, no obsuwa jakaś, żeby nie powiedzieć zoofilia ;(

Dostojewskie zestawienie też niefortunne, ponieważ w tej formie sugeruje, że idziesz na skróty, na łatwiznę - sorki.

Ale pozdrawiam serdecznie :)
kasia

nie sugerowałem się niczyją poezją /
jeśli wyszło inaczej to nieświadomie /
poprawiłem pasa /

czekam na propozycje / tekst był napisany w jednej chwili więc może być nawet usunięty/ tez nic się nie stanie/

uszanowanie /
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie, no obsuwa jakaś, żeby nie powiedzieć zoofilia ;(

Dostojewskie zestawienie też niefortunne, ponieważ w tej formie sugeruje, że idziesz na skróty, na łatwiznę - sorki.

Ale pozdrawiam serdecznie :)
kasia

nie sugerowałem się niczyją poezją /
jeśli wyszło inaczej to nieświadomie /
poprawiłem pasa /

czekam na propozycje / tekst był napisany w jednej chwili więc może być nawet usunięty/ tez nic się nie stanie/

uszanowanie /


Może tak:

jestem pokutą ty przewinieniem
przez balustradę
sprowadziłaś mnie na ziemię

pamiętaj

wrócę jak pies
pomacham ogonem i
wejdę pod kołdrę

wtedy uwierzysz

w duchową miłość spod parapetu



To tylko odczytelnicza wizja tego, co dla siebie wyłowiłam.

Pozdrówki :)
kasia.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nie sugerowałem się niczyją poezją /
jeśli wyszło inaczej to nieświadomie /
poprawiłem pasa /

czekam na propozycje / tekst był napisany w jednej chwili więc może być nawet usunięty/ tez nic się nie stanie/

uszanowanie /


Może tak:

jestem pokutą ty przewinieniem
przez balustradę
sprowadziłaś mnie na ziemię

pamiętaj

wrócę jak pies
pomacham ogonem i
wejdę pod kołdrę

wtedy uwierzysz

w duchową miłość spod parapetu



To tylko odczytelnicza wizja tego, co dla siebie wyłowiłam.

Pozdrówki :)
kasia.

niech sobie poleży.
czuję że mi zupełnie nie wyszedł
jak nie wychodzą inne
tak ten nie wyszedł zupełnie he

może coś wyłuskam niedługo

zrobię miniaturę z tego / będzie najbezpieczniej

dzięki za propozycję / górnej części nie będzie
Opublikowano

hmm...wynaturzenie...
Czytam, odchodzę. powracam i wciąż nie wiem, co powiedzieć. Widzę zmiany. Teraz brzmi trochę łagodniej. Czyżby peelowi chodziło, aby raz na zawsze zerwać jakąś więź duchową (związek)? A może chodzi o pragnienie więzi zmysłowej? Może się mylę? Nie wiem..

Serdecznie pozdrawiam
-Krystyna

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   Nika:)   jestem, więc od razu odpisuję.   to prawdziwa historia sprzed wielu lat.   udramatyzowałem ją tylko według umiejętności.   życie bywa przewrotne.   za sorawą ludzkich osobowości.   czasem zacierają się granice i nie sposób roztrzygnąć które zachowania są właściwe.     Andrzej Bursa napisał w wierszu "cierpię za miliony".   tak mi to po Twoich słowach przyszło do głowy.     dziękuję:)    
    • @viola arvensis   Piękny manifest wewnętrznej siły - nasze wewnętrzne sprzeczności to nie wada, ale tarcza obronna przed światem. Chyba każdy z nas szuka czasem takiego azylu w ciszy, marzeniach czy poezji, gdy świat zbyt mocno dopieka. Czyta się jednym tchem, a rymy płyną naturalnie, niosąc przy tym bardzo mądre przesłanie, bo zachwyt nad życiem mimo wszystko  jest piękny i inspirujący. Śliczny wiersz!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ... wiem, wiem... ale prawie "wybuchłam" śmiechem gdy 'to' (prze)czytałam.. ;)
    • @Migrena   Świetnie jest poprowadzona narracja - budujesz napięcie jak w kryminale (inwigilacja, kontrwywiad, tajemnicze drzwi), żeby na końcu okazało się, że to opowieść obyczajowa o ludzkiej pysze. Ten kontrast między poważnym tonem śledztwa a groteskową puentą jest świetny.     Ale ta historia ma dwie strony.  Jan C. przez 23 lata świadomie oszukiwał żonę - to nie jest drobne kłamstewko, tylko konstrukcja całego fałszywego życia: sfałszowana legitymacja służbowa, wymyślona kariera w ministerstwie, codzienne udawanie wyjścia „do pracy". To wieloletnia, systematyczna manipulacja najbliższą osobą. Ewa przez ponad dwie dekady żyła w świecie zbudowanym na kłamstwie, nie mając prawa wiedzieć, kim naprawdę jest jej mąż. Co więcej, sam mechanizm ukrywania – tajemnicza „praca", brak przyjaciół, zakaz pytania o szczegóły – to właśnie te elementy, które w normalnym związku budzą uzasadnione podejrzenia o zdradę.  Problem pojawia się dopiero w reakcji Ewy na prawdę. Gdyby jej gniew dotyczył samego faktu oszustwa i braku zaufania, byłby to uzasadniony żal. Ale to, co faktycznie wykrzyczała – „człowiek z gminu", „bez matury", „oszust" – pokazuje, że jej problemem nie było kłamstwo jako takie, tylko odkrycie, że mąż nie ma dyplomu i pochodzi z gorszej, w jej mniemaniu, klasy społecznej. Fortuna w brylantach jej nie uspokoiła – uspokoiłaby ją tylko, gdyby mąż był prawdziwym urzędnikiem państwowym z odpowiednim wykształceniem. Innymi słowy: Jan skrzywdził ją realnie – wieloletnim kłamstwem i odmową zaufania. Ale Ewa zniszczyła się sama, reagując nie na to kłamstwo, lecz na status społeczny, który się za nim krył. Gdyby to była historia o mężu, który latami udawał kogoś innego z powodu romansu, jej gniew byłby całkowicie zrozumiały. Ale to historia o kobiecie, którą zawiodła nie zdrada, tylko własny snobizm - i to jest gorzka, ale trafna puenta tytułu „Idiotka"."
    • Viola... Czarek ujął to bardzo dobrze, dołączam. Piękny wiersz.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...