Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pisarczyk

Komandor Tarkin
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Komandor Tarkin

Komandor Tarkin

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Kolejna kartka z zeszytu w kratkę
przepojona moim pisarskim bełkotem
ląduje w koszu obok pustej puszki po śledziach

---Masowa kultura styl życia kreuje
z mózgu już papka, z tym dobrze się czuję

Myśli wirują w aliterackim chaosie
rymy zachodzą różową pleśnią

---"Sztuka" szokuje, ogłupia, dopada
niestety wszystkich, nie tylko sąsiada

Zjada mnie demon totalnej prostoty
wymięty długopis wyzionął już ducha

---Sacrum, profanum, Mozart i Doda
Zgadnij kto zerka z papierka od loda

Kicz to i śmieci
jestem pisarczykiem

---Aktywność u poety - ważna cnota
choć pisać by pisać to już czysta głupota

kasiaballou

kasiaballou

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Hmmm...
Komandorze, masz poczucie humoru i dystans do siebie; czy też peel ten dystans posiada - w każdym razie postawa na plus, ale utwór w/g mojego odczytelniczego zdania raczej na piosenkę. Lekki i..estetyczniejszy od poprzedniego :P

Pozdrówki :)

kasia.
Komandor Tarkin

Komandor Tarkin

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dzięki wielkie za opinię :) O piosence nie myślałem, ale może pomyślę nad jakąś linia melodyczną :] Humor i dystans do własnej osoby mam od lat przedszkolnych (z tego co mi rodzina opowiada). Śmiać się z siebie jest najprzyjemniej, tylko trzeba to umieć :)

Pozdrawiam miluchno

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Idiotka

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Świetnie jest poprowadzona narracja - budujesz napięcie jak w kryminale (inwigilacja, kontrwywiad, tajemnicze drzwi), żeby na końcu okazało się, że to opowieść obyczajowa o ludzkiej pysze. Ten kontrast między poważnym tonem śledztwa a groteskową puentą jest świetny.     Ale ta historia ma dwie strony.  Jan C. przez 23 lata świadomie oszukiwał żonę - to nie jest drobne kłamstewko, tylko konstrukcja całego fałszywego życia: sfałszowana legitymacja służbowa, wymyślona kariera w ministerstwie, codzienne udawanie wyjścia „do pracy". To wieloletnia, systematyczna manipulacja najbliższą osobą. Ewa przez ponad dwie dekady żyła w świecie zbudowanym na kłamstwie, nie mając prawa wiedzieć, kim naprawdę jest jej mąż. Co więcej, sam mechanizm ukrywania – tajemnicza „praca", brak przyjaciół, zakaz pytania o szczegóły – to właśnie te elementy, które w normalnym związku budzą uzasadnione podejrzenia o zdradę.  Problem pojawia się dopiero w reakcji Ewy na prawdę. Gdyby jej gniew dotyczył samego faktu oszustwa i braku zaufania, byłby to uzasadniony żal. Ale to, co faktycznie wykrzyczała – „człowiek z gminu", „bez matury", „oszust" – pokazuje, że jej problemem nie było kłamstwo jako takie, tylko odkrycie, że mąż nie ma dyplomu i pochodzi z gorszej, w jej mniemaniu, klasy społecznej. Fortuna w brylantach jej nie uspokoiła – uspokoiłaby ją tylko, gdyby mąż był prawdziwym urzędnikiem państwowym z odpowiednim wykształceniem. Innymi słowy: Jan skrzywdził ją realnie – wieloletnim kłamstwem i odmową zaufania. Ale Ewa zniszczyła się sama, reagując nie na to kłamstwo, lecz na status społeczny, który się za nim krył. Gdyby to była historia o mężu, który latami udawał kogoś innego z powodu romansu, jej gniew byłby całkowicie zrozumiały. Ale to historia o kobiecie, którą zawiodła nie zdrada, tylko własny snobizm - i to jest gorzka, ale trafna puenta tytułu „Idiotka"."
    • Nata_Kruk
      Po równinie

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Viola... Czarek ujął to bardzo dobrze, dołączam. Piękny wiersz.
    • Migrena
      bezimię

      Przez Migrena · Opublikowano

      @viola arvensis   co mam napisać po tak wspaniałych Twoich słowach?   dziękuję?   to piękne słowo ale jakby tylko prześlizgnęło się po mojej duszy.   że ten tylko zrozumie kto przeżył traumatyczny rozpad osobowości?   chyba tak.   że Bóg swoją mocą uzdrowi?   zdecydowanie tak!!!!   w najciemniejszych godzinach życia trzeba mu ufać.   bez końca.   miło mi czytać Twoje mądre słowa.   i świetny jest czas zamyśleń nad nimi.   dziękuję Ci za to.   całym sercem.   całym sobą.                   @Nata_Kruk   Nata.   musiałem spróbować.   na kafelkach - nie.   na panelach - nie.   na piasku - o tak!   nie mam w domu podłogi z piasku, chociaż miewają taką w swoich rezydencjach miliarderze zwariowani na punkcie eko.   to taka moja metafora poetycka w klimacie znikania siebie:)     bardzo Ci dziękuję za wspaniałe słowa.   przyłączam się do Ciebie - niech do ciężkiej cholery będzie jutro!!!!   serdeczności:)        
    • Nata_Kruk
      Refleksja

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Ta strofka spodobała mi się najbardziej.
    • Nata_Kruk
      Pajączek

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @żegnajcie... ta zmieniona nazwa użytkownika... niepokoi.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...