telefon w środku nocy

[Marcin Gałkowski]

hej nie szukajcie mnie ja płynę płynę na koniec świata
w brzuchu wieloryba dopiero teraz wiem jak wygląda noc
że ma pod spódnicą żyrokompas

ona chodzi po wodzie prowadzi z sobą ważki kiedy
nagle sinieje niebo pękają drzewa zaklęte w kobiety
kobiety zaklęte w drzewa tańczą to swoje zakrzepłe tango

a i tak przyjdzie zima heroinistka o przekłutych dłoniach
co ci się kładzie pod stopy dziewczynko ta co nas wygania
z domu opalanego zmarzniętą ziemią każe zostawiać na stole
drobne monety

rano boimy się głosu

(W-w; listopad 2008)

[amerrozzo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Dopiero teraz wiem, jak wygląda noc; że ma pod spódnicą żyrokompas." Niegramatycznie. Po prostu: "Dopiero teraz wiem, że noc ma pod spódnicą żyrokompas" albo "Dopiero teraz wiem, jak wygląda noc - ma pod spódnicą żyrokompas".


Wyautuj "nagle".


Wyautuj pierwsze "ta" i zapisz z dywizem w środku: "zima-heroistka". Wyuatuj też durgie "ta", bo znowu spowalnia to odczyt. I myślnik na końcu przedostatniego wersu.

Teraz tylko te drobne korekty. Reszta potem, bo na uniwerek pędzę.
Pozdrawiam.

[Franka Zet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podoba mi się. Pogrubione bym wyrzuciła. Nie widzę zgrzytów gramatycznych (patrz amerrozzo). Dla mnie jasne - czytam:teraz wiem jak wygląda noc (wiem)że ma pod spódnicą żyrokompas
Bardzo fajne to jest. Pozdrawki.

[Marcin Gałkowski]

dzięki za komenatarze=)
wierszyk przeszedł pierwszą serię poprawek, wkleiłem już drugą wersję.
zrezygnowałem jak na razie z jednego 'ta', bo faktycznie zbytni natłok się porobił, z resztą jeszcze pomyślę=)

pozdrawiam

[jacekdudek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

trzy różne części,
podoba powtórzenie kobiety,
dalej to poleciałeś,
pozdrawiam

[Fanaberka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pogrubione bym wycięła.

[Pancolek]

*ze sobą
albo do kosza ta fraza. Panie dobrze proponują, więc warto się ustosunkować, panie Marcinie ;)

Wciągnęło. Fajnie, że Twoje pisanie ewaluuje.
+

Pancuś

[Michał_Kućmierz]

Wybacz Marcinie cięcia, ja to widzę jakoś tak:


hej nie szukajcie mnie ja płynę na koniec świata
dopiero w brzuchu wieloryba wiem jak wygląda noc
że ma pod spódnicą żyrokompas

że chodzi po wodzie prowadzi z sobą ważki
i nagle sinieje niebo
pękają kobiety zaklęte w drzewa
tańczą to swoje zakrzepłe tango

przychodzi zima ta heroinistka o przekłutych dłoniach
co ci się kładzie pod stopy dziewczynko ta co nas wygania
wciąż boimy się głosu w domu opalanym zmarzniętą ziemią

P.S. Bez mojego pieprzenia i tak plusik :) Pozdrawiam M.

[Marcin Gałkowski]

w sumie wiersz przeszedł już serię poprawek, trochę zmieniłem.
dalej nie wiem, dlaczego 'ze' jest lepsze od 'z', IMO z 'ze' gdzieś zatraca się płynność. ale przemyślę jeszcze, skoro tak...

jacekdudek: wszystkie trzy powiązane ze sobą;)

Fanaberka: jak na razie usunąłem jedno 'ta'=)

Pancolek: pisałem już powyżej, na razie jest jak jest=)

Michał Kućmierz: no spore zmiany widzę=). podejrzewam, ze bedzie jeszcze parę wersji tego textu, może wtedy coś=)

marianna: jak widać

pozdrawiam
dzięki za komentarze

[H.Lecter]

Wiersz o ciemnej, gęstej fakturze. Powrót z psychodelicznej nocy do rzeczywistości - bo z nią, nie zawsze da się " na telefon " ; )
Dobrze, Marcinie.
Pozdrawiam

[Marcin Gałkowski]

Cieszę się, że widac psychodelę.
I, że jest też powrót, w sumie czysto psychodeliczne pisanie już się chyba przejadło;)
Dzięki za zajrzenie
pozdrawiam

[Marcin Gałkowski]

miło mi to słyszeć /czytać.
dziękuję za zajrzenie.
pozdrawiam

[Rachel_Grass]

podoba mi się, chociaż mam własną wersję tekstu. jednak nie będę się już w Zet wychylać :)

pozdrawiam.

[Marcin Gałkowski]

a tam, wychyl się;)
dzięki i pozdrawiam

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

prosz bardzo. niewielkie zmiany, nie chciałam szarpać tekstu :)