Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

- Przemowa Michała Archanioła

“Gdy więc zabrzmi przeciągle róg barani
i usłyszycie głos trąby,
niech cały lud wzniesie gromki okrzyk wojenny(...)”
(Joz 6, 5)

Ja “jestem wodzem zastępów Pańskich”
A wy barankami jego pastwisk,
I winniście są Ojcu, niebiańskich
Ramion uniesionych niczym baszty.

Stoicie razem, najwyższą armią
Nazywając siebie, więc błyśnijcie!
Świećcie potęgą jako latarnia
Zło ostatecznie karćcie i bijcie.

Sam Pan staje do walki wraz z wami
Nie myśląc o porażce ni chwili.
Bo my jesteśmy wielcy wybrani!
Myśmy do zwycięstw się urodzili.

Umacniajcie swe serca żołnierze.
Byście moce nadludzkie tu mieli,
Jako mają kasztele i wieże
Co to zdobyć niejedni je chcieli!

Ja “jestem wodzem zastępów Pańskich”!
Myśmy są armią Jego niebiańską!
Ja “jestem wodzem zastępów Pańskich”!
Myśmy są armią Jego niebiańską!

“Panie, gotowi”
“Przewódź Michale”

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz   Piękne, choć bolesne studium samotności i niespełnienia. Słowa o "sercach w samotności konających" i "próżnym zadumaniu" budują mroczny, romantyczny klimat. Świetnie ukazany ciężar tytułowej Tęsknicy i poczucie uwięzienia we własnych snach. Refren podkreśla, że największą wartością - i największym ciężarem - są nasze marzenia. Niezwykle klimatyczny tekst. Bardzo dobry utwór! Wysłuchałam z przyjemnością. :)
    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...