Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Koziczynek – po rosie zwierza się bez czucia

Messalin_Nagietka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Messalin_Nagietka

Messalin_Nagietka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

jest czas, z kościółka wybiega to w pole,
to poprzez łąki, wzdłuż stawu, do lasu
i wraca porą, kiedy słońce kole
dal, a za dalą weź w tę chwilę wpasuj
choć wzroku krawędź, w mroku kroku natnij
a wiążąc, domyśl się, żeś zwierzem w matni

i nijak pojąć, skąd w kościółku byłeś,
tuż przy dzwonnicy w dół schodziłeś w łąki,
staw, cmentarz, pole i do lasu tyłem,
wszystko to może wyobraźnia, mrzonki,
czas jeden pewny, że miejsce coś miało
i tik! powieką wyostrzonym gałom,

mrok w Koziczynku taki sam jak wszędzie,
noc całą trzyma, dech puszczając z ranka,
wiersza z tej nędzy półcieni nie będzie
wychocholiło się owo do sianka,
które wiatr krowom i ptactwu po rosie
z kościółka w pole i dalej …, no, proszę

Marek Paprocki

Marek Paprocki

Opublikowano
Opublikowano

już to kiedyś pisałem;podejrzewam, że jesteś reinkarnacją Słowackiego.Czytając twoje wiersze żywcem przypomina mi się genialny poemat "Beniowski" cechujący się niesamawitą wirtuozerią słowa.W końcu sam Słowacki napisał cyt.
'...chodzi mi o to aby język giętki..."Jednoznacznie nie mogę powiedzieć czy to podobieństwo na dzień dzisiejszy jest dobre czy też nie... Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      Implozja w dekadencję

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Charismafilos To bardzo obrazowy  i wydaje mi się, że szczery  wiersz.   Podoba mi  się "czekoladowa duszność" - niby słodko i pięknie, a nie ma czym oddychać.   Z kolei "upudrowane  postrzeganie" sprawiło, że się uśmiechnęłam - skojarzenie z makijażem, którym kobiety coś maskują;))) Co do całości: odbieram  to jako moment, kiedy jest  niby pięknie, ale zbyt głośno.   Kiedy człowiek jest już wszystkim zmęczony, a jego "szczyty" kończą się pod  fotelem, bez siły na żadne uniesienia.   Po przeczytaniu naszła  mnie taka  myśl, że faktycznie czasem jest tak,  że  zewnątrz pozornie jest  wszystko  a w" środku" jest   pustka.   Pięknie napisane,  Pozdrawiam
    • jjzielezinski
      United States — Forever Free

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Berenika97 Dziękuję Bereniko za ciepły odbiór i za przytoczoną, bardzo ciekawą i poruszającą historię. Tak, dla Amerykanów Święto 4 Lipca jest bardzo ważne. Mogą być podzieleni, ale Ci prawdziwi Amerykanie w obliczu kryzysu (i nie tylko) bardzo pięlęgnują wartości patriotyczne. Ja uważam, że należy utrzymywać dobre stosunki z każdym narodem, który szanuje swoją tradycję historyczną i kulturę, a z USA choćby dlatego, że jest to mocarstwo i stanowi pewną przeciwwagę (równowagę) w stosunku do innych państw, które niekoniecznie są do Polski -tak jak USA- OBECNIE przychylnie nastawieni. Poza tym w USA mieszka masę Polonii amerykańskiej, która kocha Polskę i jest dla Polski w stanie zrobić bardzo wiele dobrego, pomimo, że wybrała aby ich nową Ojczyzną były Stany Zjednoczone. Uważam, że warto jest wspierać te wspólne i wyższe wartości i dbać o dobre wzajemne stosunki: Polska i USA. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @Poet Ka Dziękuję za komentarz i że utwór się spodobał. :) To bardzo miłe. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński  
    • Poet Ka
      Lament pasażera

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @piąteprzezdziesiąte po prostu fajne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Poet Ka
      Nim pojmę

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Na liniach czasu niebanalna metafora, a tak przecież oczywista, tak uzasadniona   intrygujące...
    • Na liniach czasu
      Nim pojmę

      Przez Na liniach czasu · Opublikowano

      Kartkuję barwne skrzydła motyla Przewracając pergaminowe uśmiechy Na drugą stronę zrozumienia Liter co ulatują w słowa Nim je pojmę z czasem Pyłek twojego oddechu Zostanie w moich rękach

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...