Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

nie liczy się czas

Marta Mil

Przez Marta Mil
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marta Mil

Marta Mil

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Nie liczy się czas
nie liczy godzina,
ni pora dnia,
gdy tulisz mnie
w swych ramionach.
Nikną problemy,
znika świat cały,
gdy jesteś blisko,
czy Ty o tym wiedziałeś?
Twoja silna dłoń
dotyka delikatnie
mego ciała,
coraz mocniej,
coraz szybciej...
mówisz jaka jestem wspaniała...
Dzisiaj
znowu dokonałam odkrycia,
wiem,
że sensem mojego życia
jesteś Ty,
to Tobie ofiaruję swoje dni,
to Tobie ofiaruję
moje myśli i dążenia,
-pozwól mi...
niech kieruje mną
Twoja miłość,
niech pomaga mi,
niech jest mą siłą,
niech nasze noce
są dłuższe,
niech nasze dłonie
nie są posłuszne,
niech nasze ciała
drżą w uścisku,
świt-
nie rozdziela nas zbyt szybko,
dzień -
niech wyznacza nowy cel,
wspólny cel,
dzisiaj to wiem,
dziś tego chcę...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      CZŁOWIEK UTRACONY

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Proszalny Tam Go odczuwam, tak Go znam. Miałem fizyczne i mistyczne doświadczenie bliskości śmierci. Piszę szczerze: śmierci nie ma. Nie dlatego, że jej nie chcę i chcę pocieszać. Dotknąłem i uwierzyłem, a to był dialog bez słów. Powiedziałem, że chcę wrócić, wróciłem. Ale mam bardzo swobodny/przyjazny  stosunek do śmierci. Asystowałem kilku umierającym osobom, zapewniając - mam nadzieję że przekonująco - że śmierci nie ma i nie powinni się bać, bo przejdą w piękną rzeczywistość, może z niej wrócą (inkarnacja) ale na pewno nie przestaną istnieć i na pewno będą odczuwali wszechogarniające bezrozumne szczęście, kiedy zbliżą się do " światła", bo to było światło, do którego, aż po horyzont zmierzały małe obłoczki światła, jak ja - nic tylko radość, poczucie bezpieczeństwa i coś w rodzaju muzyki/wibracji bez melodii, ale piękne i przyjazne... @violetta Wyłącznie przeboje :-) Gram na gitarze, śpiewam od zawsze, śpiewałem w nieprofesjonalnej grupie...
    • Clavisa
      Martwe pole

      Przez Clavisa · Opublikowano

      cisza głośniejsza niż krzyk ociera się o mnie - ramieniem, oddechem pali od środka, lecz bez ognia osiada wszędzie jak popiół tam, gdzie nikt nie zagląda gdzie nawet ty boisz się spojrzeć   leżysz obok oddech przy oddechu serce przy sercu a między nami przepaść cichsza niż szept głębsza niż noc
    • violetta
      CZŁOWIEK UTRACONY

      Przez violetta · Opublikowano

      @LessLove jak stworzysz przebój, to sukces gwarantowany:)
    • LessLove
      CZŁOWIEK UTRACONY

      Przez LessLove · Opublikowano

      @violetta Jesteśmy w podobnej grupie wiekowej. Faktycznie reprezentujesz podobne podejście do ludzi i świata. Ja bardziej eksploruję metafizykę, ale nadążam tez za fizyką kwantową, a ostatnio biorę się za wykorzystanie AI dla tworzenia piosenek. Za kilka tygodni to wykorzystam i coś wrzucę :-)
    • Proszalny
      CZŁOWIEK UTRACONY

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Bóg mający twarz zapłakanej matki to przejmujący obraz. Sprowadzasz sacrum na ziemię i odczarowujesz mit o srogim Jahwe. Wygnał nas przecież z miłości. Chyba nie potrafiłbym tak kochać jak On ;). Z tą śmiercią też pojechałeś. Sama radość i już się śmierci nie boję. Wiersz jest strumieniem świadomości, a Bóg jakby mniej tajemniczy i groźny.   Pozdrawiam serdecznie :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...