<tłumaczenie>

[adolf]

Konkurs na Nieszufli się skończył, wyniki niebawem więc tu włożer moję tłumaczenie wiersza konkursowego ;D co sądzidzie?
------------------------------------------------------------------

William Wordsworth
"Daffodils"

I WANDER'D lonely as a cloud
That floats on high o'er vales and hills,
When all at once I saw a crowd,
A host, of golden daffodils;
Beside the lake, beneath the trees,
Fluttering and dancing in the breeze.

Continuous as the stars that shine
And twinkle on the Milky Way,
They stretch'd in never-ending line
Along the margin of a bay:
Ten thousand saw I at a glance,
Tossing their heads in sprightly dance.

The waves beside them danced; but they
Out-did the sparkling waves in glee:
A poet could not but be gay,
In such a jocund company:
I gazed - and gazed - but little thought
What wealth the show to me had brought:

For oft, when on my couch I lie
In vacant or in pensive mood,
They flash upon that inward eye
Which is the bliss of solitude;
And then my heart with pleasure fills,
And dances with the daffodils.

--------------------------------------------------

William Wordsworth
"Żonkile"

Błądziłem wraz z chmurą, co straciła stado
I z wełny swej szyła płaszcz dla gór i dolin,
Gdy na me ciało coś jak tłum naparło
Witając swym złotem, a zwało się: żonkil.
Przy jeziora lustrze tuląc drzew korzenie
W takt podrygiwały żonkile na wietrze.

Wieczne niczym ślepia na Niebie gwiazd lśniących,
Co zlały się kiedyś w błyski Mlecznej Drogi
I ją rozciągnęły w ten sznur nieskończony
Tak kwiaty obrosły wybrzeże zatoczki.
Spytasz się: "jak wiele". Na oko? Nie zliczysz!
Tańczyły tak żwawo skręcając kielichy!

Olbrzymie wód fale poszły z nimi w szranki
Lecz je drobne kwiaty przerosły radością,
Od której uciekłem ja- wieszcz, co miliardy
Chce unieść i zbawić! Brzydzi się zwykłością!
Pognałem daleko a biegnąc myślałem
Toż była galeria, a wszystek: obrazem!

A kiedy zmęczonym pod wieczór się kładę
W zadumę popadły, chcę myśleć o świecie
Wracają obrazy - żonkili - tak znane
Że aż ma samotność serce miło gniecie.
Wlewając w nie szczęście, że aż żwawiej bije
Bo tańczy jak tamte złociste żonkile!

[Almare]

- przegadałeś!to jest twój wiersz Adolfie!

Wieczne niczym ślepia na Niebie gwiazd lśniących--->strasznie długie; choć, wieczne ślepia się podobają...


-poniżej link do wiersza, który kiedyś, kiedyś, dawno, dawno temu polecałem Twojej uwadze.

www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=62709

pozdrawiam

[amerrozzo]

Słuchaj, Adolf, mam dwa teksty Woodiego Allena do przetłumaczenia, "My philosophy" i "Mr. Big". Króciutkie (po 5 stron A4). Dasz radę?