Aleksander Błok

[Michal Mis]

Dziś,z perspektywy czasu
patrząc,sądze
że nie były rozanielone
anioły przychodzące do mnie
po prośbie,
a raczej błędne ich ognie
skrzydłem znaczyły oskarżeń
krąg,
niejedną słały klątwe
w podniebie zimne,oporne;
Bez aureoli każdy krążył
szukając gardzieli łaknących
wspomnień
oczu czarnych w koronach
drzew zgiętych stukrotnie
pośród posępnych tańców
wiatrów
łkających w ciszy,za oknem.


Tak bardzo zalękniony
z piętką chleba wczorajszą
leżałem spokojnie
słysząc kroki ostatnie
Dwunastu
widząc tak nagle
(choć spodziewanie)
niedokończony Odwet.

[kokopustelnik18]

ty autorytet anioły bez aureoli ludzie
poetycka mądrość i autorytet poety przy zwyczajności ludzi
trochę dziwnie odbieram ten wiersz

[Bea.2u]

bo to jest potępienie, koko :)
zamaszyście odmalowany lęk przed ziemskim potępieniem.
Michale Misiu, niesamowite obrazy malujesz w mojej wyobraźni.
Dzięki :)
/bea

[kokopustelnik18]

ty bea mnie chyba przesladujeszz:)