Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

na Stawowej w K
niebieskowłosa drobnolistna
taka
księżyc jeszcze nie w pełni
zbiega po mnie wzrokiem
jak po schodach szybko deszcz

przecież mogła tam zostać
gdzie mnie nigdy nie było
gdzie wysmukłym wiatrem
odchodzi Modigliani

  • Odpowiedzi 58
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no ja bym sie z tym nie zgodziła niestety:)...własnie od strony warsztatowej jest swietny, a to dla wiersza bardzo duzo...ten podany przykład zadziałal na moja wyobraznie...dla mnie na plus:)...ja akurat pisze wiersze w innym tonie, ale to nie przeszkadza żeby uznac utwór za dobry...tak obiektywnie:)...pozdrawiam
Bernadetta
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no ja bym sie z tym nie zgodziła niestety:)...własnie od strony warsztatowej jest swietny, a to dla wiersza bardzo duzo...ten podany przykład zadziałal na moja wyobraznie...dla mnie na plus:)...ja akurat pisze wiersze w innym tonie, ale to nie przeszkadza żeby uznac utwór za dobry...tak obiektywnie:)...pozdrawiam
Bernadetta

Obiektywizm to suma subiektywizmów...
Dziękuję pięknie. Pozdrawiam, Bernadetto.
Opublikowano

Kowalski ma rację, bo niby na czym polega
owy świetny warsztat, o którym Państwo piszecie?
Na tym, że nie ma w wierszu wulgarnych błędów,
niemal ortograficznych
- jakby powiedział mój polonista? :D
Moim zdaniem w tym tekście nie ma niczego: ani wyrazistej formy
ani emocji.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA Pomysłów mam wiele, więcej niż kości w ciele.   "Mówimy szeptem krwi łagodnej słuchając w sobie: niech w nas płynie, niech niesie - światło jak w roślinie prześwietli serc planety małe i obudzimy się słuchając szelestu chmur i grania wody."  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Simon Tracy    No tak, powoli się przyzwyczajam. :) Pozdrawiam. :) 
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to niezwykle gęsty, surowy opis bitwy nad rzeką Granik (334 r. p.n.e.), pierwszej wielkiej wygranej Aleksandra Wielkiego. Nie budujesz pomnika „wielkiemu wodzowi”, lecz rozliczasz się z brutalnością wojny i tragizmem greckich losów. Świetny jest ten kontrast dwóch narratorów. Pierwszy czuje się zdradzony przez uciekających Persów i ścigany przez rodaków. Dla niego Aleksander nie jest bogiem, tylko „rzeźnikiem z Macedonii”. Drugi - macedoński gwardzista, profesjonalny ale został okaleczony psychicznie. Aleksander nie tyle prowadzi bitwę, co składa swoich (i cudzych) ludzi w ofierze własnej ambicji. Motyw bratobójstwa - To najmroczniejsza część. Historycznie Aleksander po bitwie nad Granikiem kazał wybić greckich najemników służących u Persów, uznając ich za zdrajców sprawy ogólnogreckiej. „Brat zabija brata - oto nasza Hellada” - to gorzki komentarz do jedności greckiej, która została zbudowana na krwi i nienawiści, a nie na braterstwie. Zakończenie jest przejmujące. Sugeruje, że trauma wojenna jest wieczna. Dla weterana to, co wydarzyło się „dawno”, wciąż dzieje się „dzisiaj rano”. Wspominasz Memnona z Rodos - dowódcy Greków u boku Persów, który miał plan pokonania Aleksandra. Nie pozwolono mu go zrealizować , czy „krzyk do wiatru” to symbol bezsilności rozumu? Super!  
    • @[email protected] To prawda, czas zwolnić, krew mi, dziś z nosa poleciała...
    • @hollow man   chyba, że tam pracuje:) chociaż może wtedy nawet trudniej, udowodnić;) pozdrawiam:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...