„w nie doczekaniu”

[Wiktor_Bukowski]

Raz na kwartał wdziewasz suknie żałobną,
i włosy sztucznych róż.
Pod koc melancholio, noc i jej kat poranek.
Tak - gra zwykle – piano, prorok jasnych myśli.
Na schodach w pustkę o samopomoc.
To do wzruszeń. Liryk pośrednich moja osobo.
Twarz na kłódkę milczy w milczeniu.
I tylko cienie do powiek. A ja kredki kolorowe.
Pod chmurami.
Ze zdziwienia. Wartościowanie wartości.
Kołysz ten mrok w płacz, dla tłumu - los.

Się idzie.

Nie mogłem zrozumieć.
Daj mi oddech, dwa, całą garść.
…bo
… rozpuszczam szklanki cytryn
uśmiech i bezkres w zupełność.
Albo nie – raczej na pół gwizdka.

[Katzuja]

Całkiem , całkiem nie podoba mi się tylko,,milczy w milczeniu", i ,,wartościowanie wartości", może zastosuj przenośnię albo inne porównanie , reszta ok

[Dominika Iks]

A ja myślę, że można też milczeć głośno :). Albo krzyczeć bezgłośnie- w niemym krzyku.
Albo milczeć...tak lirycznie , newet jeśli tylko na pół gwizdka.;)
Zastanawiam się tylko nad poranną jasnością myśli- czy brzmi piano? Dynamika? Tu szukałabym raczej harmonii. Ale to tylko moja misiologia stosowana.
Róże? Ale dlaczego sztuczne? Trącą kiczem :(

[Wiktor_Bukowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

oj nie że trąca kiczem tylko to do tych sztucznych włosów te róże, a piano zabrałem z twojego samopoczucia ostatnio :)

[Dominika Iks]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

oj nie że trąca kiczem tylko to do tych sztucznych włosów te róże, a piano zabrałem z twojego samopoczucia ostatnio :)

Co do piano- to się domyśliłam :) I czuję się zaszczycono jako inspira!
W zasadzie to coś,czego mi brak- to jasności myśli - piano.
Jakoś ostatnio stocatto i na dodatek forte odczuwam. Kompletny brak harmonii.