Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

widzenie się z nim
kiedy na wszystko przeszła pora
zastanawia gdzie w furtce
buszował kornik
czy byłam nim ja czy ty

wciąż jest dobrze niedobrze
tak jak z tegorocznymi śliwkami
tylko śliwki
trzeba przedtem rozpruwać
tak powinno być na końcu
lepiej wcale

to wszystko jak
pacnięte na ziemię
która pachnie ciągle dobrze
przejrzałe gruszki

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję, dlaczego zmieniłbyś rozpruwanie?:)

Pacnięte, przejrzałe gruszki widzę, rozpruwanie śliwek muszę sobie ( z trudem ) wyobrazić.
Zgrzyt w melodii wiersza.

rozumiem, ale przecież rozpruwanie to nic innego jak przepołowienie owocu dłońmi, co nie zawsze idealnie się udaje; rozpruwanie brzmi jakoś tak bardziej.. dramatycznie? ale dobrze, pomyślę nad tym:)
Opublikowano

witam :) bardzo ładny klimatyczny wiersz :) a te fragmenciki najbardziej mi przypadły do refleksji:

"tylko śliwki
trzeba przedtem rozpruwać"

"to wszystko jak
pacnięte na ziemię
która pachnie ciągle dobrze
przejrzałe gruszki"

bardzo refleksyjna pointa :) tylko dwa ostatnie wersy jakoś mi sie ciężko czyta, ale refleksje sobie odczytuje :) ogólnie Bardzo mi się podoba :)
Serdecznie pozdrawiam... :)

Opublikowano

dziękuję bardzo bardzo Mateuszu- Ulvhedinie (tak odmieniać?:)) za odwiedziny okraszone sympatycznym komentarzem:)

zapraszam ponownie

...odpozdrawiam równie serdecznie;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...