Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

WĄWÓZ

Ten wąwóz musimy przejść, aby zasłużyć na miano wędrowców.

Parszywie wyglądamy w ruchliwych oczach jastrzębi
i ametystowych ślepiach dzikich kóz. My zapoceni maruderzy
łapczywie wciągający w nozdrza naturę i wydychający żurnalowy szmer.

A nasze telefony gdaczą – pik, cyk.
Przecież pamiętają o nas, gdy przemierzamy wąwóz.

Szlak jest przetarty i oznakowany.
Ktoś rozchlapał czerwoną farbę tu i tam.
Ozdobił skały rumieńcami.

Figlarne myśli pieszczą nam brwi:
A gdyby tak wybrać własną ścieżkę, skoczyć poza mapkę.
Może uda się przecisnąć sandałki
między tamtą karłowatą oliwką a tym zbielałym głazem.
To jest konieczne. O tak. Tak. To naprawdę może się udać.
A wtedy nie oddamy nikomu i nigdzie
ani jednego kroku,
ani jednej myśli,
której nie będziemy pewni.
I będziemy krzyczeć w gardzieli wąwozu –
my,my, my.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





wąwóz

my!
mmyy...
m...y


"Tamtą karłowatą oliwką" i inne podobne drobiazgi nie są tak naprawdę ważne.
Bynajmniej dla mnie są tylko upiększaczami i wypychaczami (słusznego rozmiaru) wiersza,
ale sam sens wart jest grzechu jego popełnienia ;)

Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





wąwóz

my!
mmyy...
m...y


"Tamtą karłowatą oliwką" i inne podobne drobiazgi nie są tak naprawdę ważne.
Bynajmniej dla mnie są tylko upiększaczami i wypychaczami (słusznego rozmiaru) wiersza,
ale sam sens wart jest grzechu jego popełnienia ;)

Pozdrawiam.

Tym razem zupełnie zgadzam się z redukcją - rzeczywiście istota zawiera się w proponowanym zapisie - tylko jakość "my" ma nieco inny ciężar.
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA Pomysłów mam wiele, więcej niż kości w ciele.   "Mówimy szeptem krwi łagodnej słuchając w sobie: niech w nas płynie, niech niesie - światło jak w roślinie prześwietli serc planety małe i obudzimy się słuchając szelestu chmur i grania wody."  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Simon Tracy    No tak, powoli się przyzwyczajam. :) Pozdrawiam. :) 
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to niezwykle gęsty, surowy opis bitwy nad rzeką Granik (334 r. p.n.e.), pierwszej wielkiej wygranej Aleksandra Wielkiego. Nie budujesz pomnika „wielkiemu wodzowi”, lecz rozliczasz się z brutalnością wojny i tragizmem greckich losów. Świetny jest ten kontrast dwóch narratorów. Pierwszy czuje się zdradzony przez uciekających Persów i ścigany przez rodaków. Dla niego Aleksander nie jest bogiem, tylko „rzeźnikiem z Macedonii”. Drugi - macedoński gwardzista, profesjonalny ale został okaleczony psychicznie. Aleksander nie tyle prowadzi bitwę, co składa swoich (i cudzych) ludzi w ofierze własnej ambicji. Motyw bratobójstwa - To najmroczniejsza część. Historycznie Aleksander po bitwie nad Granikiem kazał wybić greckich najemników służących u Persów, uznając ich za zdrajców sprawy ogólnogreckiej. „Brat zabija brata - oto nasza Hellada” - to gorzki komentarz do jedności greckiej, która została zbudowana na krwi i nienawiści, a nie na braterstwie. Zakończenie jest przejmujące. Sugeruje, że trauma wojenna jest wieczna. Dla weterana to, co wydarzyło się „dawno”, wciąż dzieje się „dzisiaj rano”. Wspominasz Memnona z Rodos - dowódcy Greków u boku Persów, który miał plan pokonania Aleksandra. Nie pozwolono mu go zrealizować , czy „krzyk do wiatru” to symbol bezsilności rozumu? Super!  
    • @[email protected] To prawda, czas zwolnić, krew mi, dziś z nosa poleciała...
    • @hollow man   chyba, że tam pracuje:) chociaż może wtedy nawet trudniej, udowodnić;) pozdrawiam:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...