epilog

[kasiaballou]

druty palców splecione w kratę
kaleczą źrenice

gestem samarytanina pogłębiasz
suchą studnię

ścian w ramach
wypraszanych horyzontów

skutym dłoniom
kamieniowi podniesionemu do ust

niepewnego oddechu w żaglach widma
bez kapitana

wiatr porywa razem

[Mateusz-_Ulvhedin]

"gestem samarytanina pogłębiasz
suchą studnię"

"niepewnego oddechu w żaglach widma
bez kapitana

wiatr porywa razem"


Bardzo piękny wiersz, zmuszający do refleksji :) te fragmenty w szczególności do mnie trafiły :) Jak dla mnie to wielki plus :)
Serdecznie pozdrawiam... :) :)

[teresa943]

Bardzo wymowny wiersz, skłania do refleksji.
A tak szczerze, trochę trudny jak dla mnie,
bo wiesz ja umiem tylko mówić po prostu...
Dlatego Cię, Kasiu, podziwiam,
:))))
Serdeczne pozdrówki
-Krysia

[Bernadetta1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

faktycznie trudny wiersz Kasiu,,ale dobry:)..pozdr.

[Alicja_Wysocka]

Czuję izolację za sprawą krat, ścian w ramach i skutych dłoni.
Brak widoków na razem i strach.
Tyle zobaczyłam.
Pozdrawiam optymistycznie :)

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mateuszu, miło Cię gościć; dziękuję za pozytywny odbiór.

Pozdrówki:)
kasia.

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie zasłużyłam na takie słowa, ale cieplej mi na serduchu, wielkie dzięki Krysiu.

Pozdrówki :))
kasia.

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

faktycznie trudny wiersz Kasiu,,ale dobry:)..pozdr.

Czasem domykam zbyt szczelnie; dziękuję Bernadetto za wizytę i cierpliwość.

Pozdrówki :))
kasia.

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Alicjo, podziwiam Twoją przenikliwość; bardzo dziękuję.

Pozdrówki :))
kasia

[Pancolek]

ścian w ramach
wypraszanych horyzontów

skutym dłoniom
kamieniowi podniesionemu do ust

niepewnego oddechu w żaglach widma
bez kapitana


Jak dla mnie, tutaj na siłę nie chciałaś użyć czasownika. Czemu tak? Przez to jakoś dziwnie się czyta.

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak mnie jaJszło;)
Chciałam, żeby brzmiało sucho, surowo, może popełnilam błąd, nie wiem.

Dzięki za wizytówkę.

Pozdrówki:)
kasia.

[Mr.Suicide]

Przyznam, że czytałem tekst parę razy wczoraj, przedwczoraj zanim zabrałem się do komentowania Tytuł - jak dla mnie - bardzo ciekawy, bo z odcieniem dekadentyzmu W każdym razie podpowiada on odbiorcy, że peel będzie rozprawiał o istotnych sprawach, które uległy rozpadowi

Z pierwszego dystychu wyciągam ogromne pokłady smutku i cierpienia Wydaje się, że podmiot liryczny opowiada o bólu osoby/osób w pewien sposób zamknięt(ych)ej, zniewolon(ych)ej przez siłę wyższą Co nią jest - tego jeszcze nie wiem Domyślam się jednak, że rozchodzi się o emocje

Kolejny dystych to zwrot do, zapewne, konkretnej, bliskiej postaci Jakby peel chciał uświadomić, że to co robi adresat jego wypowiedzi (przynajmniej w tej części utworu) nie jest, wbrew wszelkim intencjom, słusznym poczynaniem

Trzecia strofka mówi o paradoksalnym ułożeniu, uporządkowaniu relacji (zakładając, że myślą przewodnią wiersza jest monolog peela odnoszący się do związku czy znajomości z drugą osobą), co okazuje się być męczące dla osoby mówiącej

Dystych czwarty - mnie przypomina nieco drugą frazę utworu; aczkolwiek są pewne różnice - tak, jakby każdy kolejny dystych był opisem późniejszych, występujących po sobie etapów w związku podmiotu lirycznego - wszystko wydaje się zmierzać ku rozłamowi Aż w końcu integracja dwóch osób staje się silnie zagrożona

Czym tylko jest wobec tego pointa ? Cóż ona może symbolizować ? Skoro koniec, to czemu jednak razem ? Niewykluczone, że peel opisywał rozstanie się z drugą osobą, spowodowane jej śmiercią Ciężko mi skonkretyzować Pierwotna interpretacja zakładała, że podmiot liryczny będzie mówić o ogólnym cierpieniu na świecie - klęskach żywiołowych, nędzy, głodzie, chorobach, etc; ale chyba jednak nie o to chodzi Może jestem dzisiaj zbyt zmęczony albo wypadłem z wprawy Martwi mnie to, że nie potrafię do końca rozszyfrować tego tekstu

Jakkolwiek trzeba przyznać, iż wiersz jest bardzo klimatyczny, nastrojowy, emocjonalny Wyczuwam silny ładunek bólu, cierpienia, alienacji, samotności, smutku - jednym słowem - dekadencja Mnie to przekonuje, pozostawiłbym bez poprawek; najlepiej od razu do Z :)

Pozdrawiam

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziekuję za obszerny i bliski emocjom peelki komentarz.
Pozdrawiam Misterze serdecznie.
kasia.