Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Rozumiem, Boskie Kalosze, żeście zaskoczone
obiema czarno-białościami.

Pozdrawiam. :-)
O, witam, witam :) Tak, zaskoczone i w ogóle ten teges, że tylko wygląd sroki
nie uległ zmianie przez lata ;)

Pozdrawiam Panie Jerz (u?)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pozwolę sobie, Boskie Kalosze, na poważniejsze podejście
do Waszego powyższego haiku taką oto "siedemnastką":


chwila zadumy --
z pożółkłych fotografii
mama i tata


Pozdrawiam serdecznie. :-)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pozwolę sobie, Boskie Kalosze, na poważniejsze podejście
do Waszego powyższego haiku taką oto "siedemnastką":


chwila zadumy --
z pożółkłych fotografii
mama i tata


Dlaczego moje nie jest poważne, hm? Wystarczy napisać: mama i tata,
żeby było tkliwie ale sroka na czarnym czarno białym zdjęciu podkreśla
nietrwałość innych kolorów. Po czasie wszystko jest tylko czarne albo białe.

Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pozwolę sobie, Boskie Kalosze, na poważniejsze podejście
do Waszego powyższego haiku taką oto "siedemnastką":

Dlaczego moje nie jest poważne, hm?


Ech! Boskie Kalosze!
Chodziło mi w moim ostatnim re o moje!!! podejście.

Już mnie nie ma.

Miłych snów.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pozwolę sobie, Boskie Kalosze, na poważniejsze podejście
do Waszego powyższego haiku taką oto "siedemnastką":


chwila zadumy --
z pożółkłych fotografii
mama i tata


Dlaczego moje nie jest poważne, hm? Wystarczy napisać: mama i tata,
żeby było tkliwie ale sroka na czarnym czarno białym zdjęciu podkreśla
nietrwałość innych kolorów. Po czasie wszystko jest tylko czarne albo białe.

Pozdrawiam.

szpargały dziadka
na czarno- białłym (lub: z pożółkłych fotografii)
wnętrze komina.

I po konflikcie- ciemno jak w de... u Murzyna :))
Zdjątko nadal aktualne.
Pozdrawiam!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Czemu nie po prostu :)


szpargały dziadka
na prześwietlonym zdjęciu
dupa murzyna


Jednak sroka to sroka - nic tak nie podkreśla barw otoczenia, jak właśnie sroka.
Nawet czarno-białego zdjęcia i miejsc gdzie jest pozornie (bez niej) nieciekawie
i bezbarwnie jak np.tu:

www.extrafotka.pl/zdjecia,album,88695

Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj :-)
Podjąłeś się trudnego tematu. Długo myślałam jakby tu złapać dwie sroki za ogon,
by uniknąć trzeciego wersu, tzn. takiego zapisu, który na początku mnie raził.
Z haiku wynika, że tylko sroka była na zdjęciu, choć rozumiem, co chciałeś przekazać.
I w pierwszej chwili nasunął mi się taki pomysł:

album dziadka (stary album)
tylko sroka nadal
czarno-biała

Ale to nie najlepszy pomysł, bo wszystko, co na zdjęciu musiało się odbarwić.
Jeszcze tak próbowałam:

album dziadka
sroka w moim ogrodzie
też czarno-biała

stare zdjęcie--
taka sama sroka
w moim ogrodzie

albo ze zdziwieniem i niedowierzaniem:

stare zdjęcie -
czy to ta sama sroka
w moim ogrodzie?

W końcu Twoja wersja wydała mi się najlepsza. :-))

To najbardziej lubię w haiku:
szukanie słów, przestawianie ich tak, aby uchwycić sedno.

Serdecznie pozdrawiam,
jasna :-))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj :-)
Podjąłeś się trudnego tematu. Długo myślałam jakby tu złapać dwie sroki za ogon,
by uniknąć trzeciego wersu, tzn. takiego zapisu, który na początku mnie raził.
Z haiku wynika, że tylko sroka była na zdjęciu, choć rozumiem, co chciałeś przekazać.
I w pierwszej chwili nasunął mi się taki pomysł:

album dziadka (stary album)
tylko sroka nadal
czarno-biała

Ale to nie najlepszy pomysł, bo wszystko, co na zdjęciu musiało się odbarwić.
Jeszcze tak próbowałam:

album dziadka
sroka w moim ogrodzie
też czarno-biała

stare zdjęcie--
taka sama sroka
w moim ogrodzie

albo ze zdziwieniem i niedowierzaniem:

stare zdjęcie -
czy to ta sama sroka
w moim ogrodzie?

W końcu Twoja wersja wydała mi się najlepsza. :-))

To najbardziej lubię w haiku:
szukanie słów, przestawianie ich tak, aby uchwycić sedno.

Właśnie :) Ale każda Twoja kolejna interpretacja oddala się od sedna,
to znaczy od tego co sam chciałem przekazać. Wynika to z uważnej obserwacji srok,
ale nie tylko. Otóż wpadłem ostatnio na to, że... ale sama zobacz:
zapisz zdjęcie z podanej strony na Pulpicie

www.extrafotka.pl/zdjecia,album,88695

A teraz przy pomocy jakiegoś programu graficznego zamień je na czarno-białe.
Co widać? Srokę - jak żywą. Reszta zlała się ze sobą, można powiedzieć,
że reszty NIE MA.

Pozdrawiam :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj :-)
Podjąłeś się trudnego tematu. Długo myślałam jakby tu złapać dwie sroki za ogon,
by uniknąć trzeciego wersu, tzn. takiego zapisu, który na początku mnie raził.
Z haiku wynika, że tylko sroka była na zdjęciu, choć rozumiem, co chciałeś przekazać.
I w pierwszej chwili nasunął mi się taki pomysł:

album dziadka (stary album)
tylko sroka nadal
czarno-biała

Ale to nie najlepszy pomysł, bo wszystko, co na zdjęciu musiało się odbarwić.
Jeszcze tak próbowałam:

album dziadka
sroka w moim ogrodzie
też czarno-biała

stare zdjęcie--
taka sama sroka
w moim ogrodzie

albo ze zdziwieniem i niedowierzaniem:

stare zdjęcie -
czy to ta sama sroka
w moim ogrodzie?

W końcu Twoja wersja wydała mi się najlepsza. :-))

To najbardziej lubię w haiku:
szukanie słów, przestawianie ich tak, aby uchwycić sedno.

Właśnie :) Ale każda Twoja kolejna interpretacja oddala się od sedna,
to znaczy od tego co sam chciałem przekazać. Wynika to z uważnej obserwacji srok,
ale nie tylko. Otóż wpadłem ostatnio na to, że... ale sama zobacz:
zapisz zdjęcie z podanej strony na Pulpicie

www.extrafotka.pl/zdjecia,album,88695

A teraz przy pomocy jakiegoś programu graficznego zamień je na czarno-białe.
Co widać? Srokę - jak żywą. Reszta zlała się ze sobą, można powiedzieć,
że reszty NIE MA.

Pozdrawiam :)

No to niestety, ale nie udalo mi się odczytać Twoich intencji. :-((
Myślałam, że chodzi Ci o to, że sroka na zdjęciu i sroka jak żywa to dwie różne sroki,
które mimo upływu czasu wciąż wyglądają tak samo, a wszystko inne się zmieniło.
(Tak to wygląda z treści).

Autor zdjęcia, zablokował możliwość pobierania,
ale wierzę Ci na słowo, że po zamianie na czarno-białe zostanie tylko krawacik sroki :-).
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zostanie o dziwo cała sroka, dosłownie jak żywa :) Reszty praktycznie nie ma.
Firefoxem zdjęcie powinno zapisać się bez problemu, przynajmniej mnie się udało.
Warto bo efekt jest naprawdę niesamowity i zastanwiający.
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zostanie o dziwo cała sroka, dosłownie jak żywa :) Reszty praktycznie nie ma.
Firefoxem zdjęcie powinno zapisać się bez problemu, przynajmniej mnie się udało.
Warto bo efekt jest naprawdę niesamowity i zastanwiający.
Pozdrawiam.

Postaram się to zrobić w najbliższym czasie i podzielić się wrażeniami.
Ale czy nie lepiej byłoby abyś Ty przetworzone zdjęcie umieścił przy utworze?
Wtedy odbiór haiku byłby na pewno inny, a komentarz na temat :-))

jasna :-))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Teraz rozumiem, dlaczego Bascho dołączył tyle rysunkow do haiku o wronach.
Widocznie na tamte czasy też było niezrozumiałe :)
Oczywiście poczytałem trochę o ptakach, żeby wyjaśnić dlaczego
wrona na czarnobiałym zdjęciu wygląda jak żywa i chyba znalazłem wyjaśnienie.
Człowiek jest ślepy, np. paw kojarzy mu się z tysiącem oczu a nie dostrzega tego co inny paw: że ma dwa złamane pióra. A to dyskwalifikuje go jako potencjalnego rywala
o przychylność uroczej samiczki.
Podobnie widzimy srokę w dwóch kolorach a nie dostrzegamy, że jest jeszcze coś,
co wyróżnia ją z otoczenia. Trochę to dziwne, bo na chorego człowieka mówi się przecież:
przygasł w oczach.
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Teraz rozumiem, dlaczego Bascho dołączył tyle rysunkow do haiku o wronach.
Widocznie na tamte czasy też było niezrozumiałe :)

Być może. Nie wiem.
Ale wiem, że bywa tak, że dopiero haiga może dotrzeć do odbiorcy.
Samo haiku bez obrazu nie jest czytelne. Połączenie ich daje dopiero oczekiwany efekt.

Jeśli chodzi o doskonałość ludzkiego wzroku, to wiadomo, że nie jest doskonały :-))
Znawcy wykorzystują to gdzie się tylko da (np. w reklamie).
Zwierzęta widzą to, czego człowiek nie widzi i odwrotnie. Poza tym nie widzą ponoć tyle kolorów co człowiek. I jest to dla mnie pocieszające, że taki paw nie wie, jakiego koloru mam oczy ;-)).



Masz na myśli kolory?

[quote]Trochę to dziwne, bo na chorego człowieka mówi się przecież: przygasł w oczach.
I to nie tylko irydolog tak powie, ale wyczyta jeszcze "recepty z oczu".
W oczach widzimy i przekazujemy niemalże wszystkie uczucia.

Pozdrawiam,
jasna :-))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Raczej coś więcej. Ostatnio okazało się, że nie tylko niektóre meduzy "świecą".
Świeci prawie wszystko, a już zwłaszcza niektóre gatunki ptaków, szczególnie papugi.
A jak nie świeci to druga ma ją w nosie i zostaje starą panną lub kawalerem.
Może ta sroka też świeciła i dziadek uwiecznił to na zdjęciu?
Nie bez powodu Indianie (i inne pierwotne ludy) nie dawali się fotografować
twierdząc, że kradnie się im dusze. Jak się okazało, coś w tym musi być.
[quote]
[quote]Trochę to dziwne, bo na chorego człowieka mówi się przecież: przygasł w oczach.
I to nie tylko irydolog tak powie, ale wyczyta jeszcze "recepty z oczu".
W oczach widzimy i przekazujemy niemalże wszystkie uczucia.
Bardzo trafnie to ujęłaś. To może umieszczę o tym oddzielnie haiku?
Zapraszam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • @Proszalny Prawda objawiona przez Jezusa Chrystusa nie jest jedynie zbiorem abstrakcyjnych zasad, lecz według chrześcijaństwa stanowi pełnię Bożego Objawienia przekazaną w Osobie i czynach Syna Bożego. W teologii katolickiej prawdy te, uznane za objawione przez Boga i podane do wierzenia, nazywa się dogmatami.

       

      Jezus nie tylko głosił prawdę, ale sam siebie określił jako jej źródło: „Ja jestem droga i prawda, i żywot” (J 14,6). Objawia On Ojca, ponieważ jest z Nim jedno, a Jego słowa są bezpośrednim przekazem od Boga.

       

      Prawda przekazana przez Jezusa koncentruje się na kilku fundamentalnych kwestiach:

       

      Bóg jako Miłosierna Miłość: Jezus objawił Boga jako kochającego Ojca (Abba), który pragnie zbawienia każdego człowieka.

       

      Trójjedyność Boga: Przez Jezusa ludzkość poznała tajemnicę Trójcy Świętej – współistnienia Ojca, Syna i Ducha Świętego.

       

      Wcielenie i Zbawienie: Prawda o tym, że Syn Boży stał się człowiekiem, umarł na krzyżu za grzechy świata i zmartwychwstał, pokonując śmierć.

       

      Przykazanie Miłości: Jezus wskazał na miłość Boga i bliźniego jako centrum życia moralnego („Miłujcie się wzajemnie, jak Ja was umiłowałem”). 

       

      Charakter Objawienia

       

      Pełnia i Ostateczność: Chrześcijanie wierzą, że w Jezusie Objawienie osiągnęło swoją pełnię i po Nim nie należy spodziewać się już żadnego nowego objawienia publicznego.

       

      Działanie Ducha Świętego: Jezus obiecał, że po Jego odejściu Duch Święty „doprowadzi do całej prawdy”, pomagając wierzącym głębiej rozumieć to, co zostało już objawione.

       

      Dostępność przez Wiarę: Poznanie prawdy objawionej wymaga nie tylko rozumu, ale i wiary, która jest darem Bożym.

       

      W tradycji polskiej katechezy prawda ta jest syntetyzowana w tzw. Głównych Prawdach Wiary:

      Jest jeden Bóg.

      Bóg jest Sędzią sprawiedliwym, który za dobre wynagradza, a za złe karze.

      Są trzy Osoby Boskie: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty.

      Syn Boży stał się człowiekiem i umarł na krzyżu dla naszego zbawienia.

      Dusza ludzka jest nieśmiertelna.

      Łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna.

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny Prawda objawiona przez Jezusa Chrystusa nie jest jedynie zbiorem abstrakcyjnych zasad, lecz według chrześcijaństwa stanowi pełnię Bożego Objawienia przekazaną w Osobie i czynach Syna Bożego. W teologii katolickiej prawdy te, uznane za objawione przez Boga i podane do wierzenia, nazywa się dogmatami.   Jezus nie tylko głosił prawdę, ale sam siebie określił jako jej źródło: „Ja jestem droga i prawda, i żywot” (J 14,6). Objawia On Ojca, ponieważ jest z Nim jedno, a Jego słowa są bezpośrednim przekazem od Boga.   Prawda przekazana przez Jezusa koncentruje się na kilku fundamentalnych kwestiach:   Bóg jako Miłosierna Miłość: Jezus objawił Boga jako kochającego Ojca (Abba), który pragnie zbawienia każdego człowieka.   Trójjedyność Boga: Przez Jezusa ludzkość poznała tajemnicę Trójcy Świętej – współistnienia Ojca, Syna i Ducha Świętego.   Wcielenie i Zbawienie: Prawda o tym, że Syn Boży stał się człowiekiem, umarł na krzyżu za grzechy świata i zmartwychwstał, pokonując śmierć.   Przykazanie Miłości: Jezus wskazał na miłość Boga i bliźniego jako centrum życia moralnego („Miłujcie się wzajemnie, jak Ja was umiłowałem”).    Charakter Objawienia   Pełnia i Ostateczność: Chrześcijanie wierzą, że w Jezusie Objawienie osiągnęło swoją pełnię i po Nim nie należy spodziewać się już żadnego nowego objawienia publicznego.   Działanie Ducha Świętego: Jezus obiecał, że po Jego odejściu Duch Święty „doprowadzi do całej prawdy”, pomagając wierzącym głębiej rozumieć to, co zostało już objawione.   Dostępność przez Wiarę: Poznanie prawdy objawionej wymaga nie tylko rozumu, ale i wiary, która jest darem Bożym.   W tradycji polskiej katechezy prawda ta jest syntetyzowana w tzw. Głównych Prawdach Wiary: Jest jeden Bóg. Bóg jest Sędzią sprawiedliwym, który za dobre wynagradza, a za złe karze. Są trzy Osoby Boskie: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty. Syn Boży stał się człowiekiem i umarł na krzyżu dla naszego zbawienia. Dusza ludzka jest nieśmiertelna. Łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna.  
    • Najpierw niewinnie trochę ciszej trochę grzeczniej tak jak trzeba potem już szybciej łapałeś gesty słowa reakcje jakbyś składał siebie z cudzych kawałków oszukiwałeś   aż przestałeś widzieć różnicę między tym co twoje a tym co działa   zostałeś zmontowany przez... ich lęki ich ambicje ich niedokończone życie i nikt nie zapytał czy chcesz?   Udawałaś przed wszystkimi że to twoje że tak ma być że to wybór a to tylko rola dobrze zagrana   czasem w nocy coś się rozjeżdża gest nie pasuje głos nie twój   patrzysz...   i nie wiesz kto patrzy ile jeszcze utrzymasz tę wersję   kiedy się rozpadniesz bez scenariusza bo tam...   pod tym wszystkim coś jeszcze jest...   albo już nie ma...  
    • @hollow man autor zawsze chce coś przekazać, w "poezji"  - jedno jest prawdziwe... każdy ma prawo czytać tekst tak jak czuje. Dla autora -  dla mnie... ważne jest, że tekst, który piszę wywołuje jakieś emocje... jak znajdujemy tam siebie... to jet ok. To tylko rysunki... 
    • @Charismafilos Sytuacja w wierszu... cóż, bardzo prawdziwa. Rozpisana na papierze, bardzo wymowna.  Ale zastanawia mnie ten fragment: 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Co oznaczają te cyfry, albo kto mówi te słowa? Przyszło mi do głowy parę pomysłów, ale są zbyt głupie by się nimi podzielić. Może oprócz tego, że brzmi to dla mnie jak np. widzenie w więzieniu...
    • @wierszyki   Dlaczego karlica? Hmm... Pojęcia nie mam, tak się napisało.  To nie bohater jest upośledzony tylko ludzie. Też coś! Ale wymyśliłaś.  Dalszego ciągu chyba nie będzie. Moje opowiadania są krótkie, bo jestem leniem. Tysiące niespokojnych bzdur to dobry tytuł - Księga tysiąca niespokojnych bzdur. Ładnie. Ozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...