Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Po bursztyny

Marlett_oraz_Sosna
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marlett_oraz_Sosna

Marlett_oraz_Sosna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

morszczyny owijają
stopy snują się po przyboju
unoszą w przestrzeń
polerowane wodne pyłki

miody z morza do nóg
przywierają chciwie
strojne blaskiem słońca
zwalniają zastygłe motyle

zmyte brzegi po sztormie
odbudujemy zamki z piasku
na plaży bez śladów ciszy
zgodne światło fale i wiatr

odpoczywa orkiestra i muszle
poszły spać Afrodyty

Marlett i Sosna

BARBARA_JANAS

BARBARA_JANAS

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




gdy morszczyny snują się
brzegiem przez stopy
w powietrze unoszą
polerowane strzępy wody

miody z morza do nóg
przyklejone zapałem słońca
uwolnią motyle

po sztormie nie ma nudy
odbudujemy zamki z piasku
na plaży bez śladów
zgodne światło

odpoczywa orkiestra i muszle
poszły spać Afrodyty

Sory, ale był trochę przegadany, w tej wersji dla mnie na plus.

Pozdrawiam
Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

słynne Wasze Afrodyty, no tak(..)
a morsz(t?)ynaa czy morszczyn- jak to się nazywało? niegdyś chodowałam,
ale nie długo przeżył w nienaturalnym środowisku, bo w słoiku, ciepłoniaście
se pogadałam i idę

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      na miarę spojrzenia

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Jacku, daje się ubrać, tylko trzeba mieć oczy, które to widzą. Trwa to chwileńkę, tyle co zachwyt. Dobrej nocy :)  
    • wiersze_z_szuflady
      Ostatni raz

      Przez wiersze_z_szuflady · Opublikowano

      Druga, słońca już dawno na niebie nie widać, wszyscy już po imprezie śpią w domach, kończę porządki, ostatniego papierosa dopalam, zamykam altanę, która już wszystko, co ludzkie i nieludzkie widziała.   Kładę się po długim dniu w końcu do łóżka, z boku na bok, na plecy, na brzuch, w końcu zasypiam. Pragnąłem przespać noc tą spokojnie, pojawiasz się bez zaproszenia.   Gesty i słowa zapach włosów i ust smak mimowolnie dostojnie przypominasz mi o sobie.   Spalone pamiątki z popiołu przywracasz kwiat zwiędły nagle ożywa.   Przepraszasz i błagasz      zapomnij o ranach      krwi i bliznach.        Przypomnij mi jeszcze raz      co oznaczają te arabskie słowa      których nigdy nie mogłam zapamiętać.        Opiszmy raz jeszcze      konstelacje gwiazd      liście drzew i siły wiatr.        Wróćmy do siebie ostatni raz.
    • Poet Ka
      Spaleni słońcem

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Benjamin Artur to poezja, co się zowie!
    • Mel666
      Przejście

      Przez Mel666 · Opublikowano

      @zawierszowana bardzo dziękuję.  Cieszę się, że Ci się spodobał.  @Poet Ka bardzo dziekuje. Zawsze doceniam Twoje komentarze.
    • Alicja_Wysocka
      na miarę spojrzenia

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @wiedźma Dziękuję Wiedźminko, tak ją gorąco skomentowałaś, że chyba wyparuje i stanie się obłokiem :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Chyba nie rozumiem Violu. Kto, co przywala?   @LessLoveBerenika pisała o sukni z wiatru, a ja dzisiaj w nocy o sukience z wody.  No przecież tafla np. jeziora, przypomina połyskliwy materiał, taki podobny do tafty. Miejscami się marszczy, spływa i chłodzi jak jedwab, wiatr ją kołysze, jest przezroczysta - jeśli czysta, można ją okiem zmierzyć. Ha, można ją nawet rozpruć motorówką. Tak, szycie nie jest mi obce, podobnie jak lanie wody. Pozdrawiam :)  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...