Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



bardzo dojrzała ta radość! taka gotowa rozradować się do zenitu

dojrzewa rumianym spojrzeniem...
przystaje pod jabłonią jesiennym lisciem


nie było Cię dość długo (aż robiło się markotno), no i nareszcie wróciłaś z naręczem pachnących kwiatów...jakże przemiła ich woń
:))))))))
cmokasy najserdeczniejsze
-teresa
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"Chwilę" - Ę - literówka. Ten jesienny liść raczej mi się kojarzy ze spadaniem, i to spadanie wtedy z przechodzeniem na drugą stronę - bardzo eschatologiczna radość. Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"Chwilę" - Ę - literówka. Ten jesienny liść raczej mi się kojarzy ze spadaniem, i to spadanie wtedy z przechodzeniem na drugą stronę - bardzo eschatologiczna radość. Pozdrawiam.
tak właśnie, to chwilowa radosć póki jeszcze stoi się pod tą jabłonią!
a potem bez jabłek ino spadanie...:9
brać co się należy i cieszyć sie póki jest, dzięki Eugenie! cieszę sie ze jesteś!
cmok siarczysty!
Opublikowano

Stasiu
usunąłbym wyrażenie "na drugą stronę"
Wydaje mi się, że niepotrzebnie to powiedziane, boć przecie już ostatni wers
traktujący o jesiennym liściu wyraźnie konotuje nastrój chwili/sytuacji
Może w miejsce "na druga stronę" wstawić "daleko" - albo "wysoko"
pozostawiam wg Twego uznania, ale zdecydowanie bym wyrzucił.
Pozdrawiam serdecznie

PS. Na wszelki wypadek uprzejmie informuję, że Twoja poczta na priva nie kontaktuje.
Kiedyś coś miałem i nie poszło tzn. wróciło

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • oto jasny dzień nastał dobrze że wszystko poukładane księżyc piękny na niebie niebo prawie bezchmurne i tak jakoś jaśniej zrobiło się w głowie i w niebie załóż kapelusz
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi zimowej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Ty na plaży siedzisz w dni troskliwie pogodne; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, niby ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma. I na moim ramieniu jarzy się surowy, miłosny ex libris.    
    • @Berenika97 przestali się wspierać duchowo i zbrzydli
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - fajnie że się podoba ta gonitwa  - dziękuje za przeczytanie -                                                                                                Pzdr.uśmiechem.
    • @MIROSŁAW C. Można tak powiedzieć:) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...