smak magdalenek i śmiejący się mistrz

[Ela Adamiec]

w dusznych salonach nie giną detale znaczenia nabierają
myśli śmierć subtelne studiowanie słabostek stchórzeń
podłości i kłamstw nic się nie zmieniło
magdalenka ma smak wyobraźni ożywia przeszłość
przywraca utraconą pamięć kocham jej kształt
muszle paradoksalnie uczą zapominania

samotność słowa czas

cienie wkomponowane w gorączkową miłość
z kobietami i mężczyznami morze domyśleń
parę napisanych słów bo się odchodzi poważnie bez obietnic
że będzie kiedyś równie duszne i nudne jak wczoraj i przed
astmatyczny oddech sny one pozwolą pokochać otchłań
w którą wpada się wraz z obrazami vermeera
białe noce są jak sny nigdy nie dość białe i dość wyśnione
pora skreśleń i uzupełnień jakby życie
nie było streszczeniem zazdrości
i błagań o jutro czas godzi się z tym że

nie ma albertyny

[M._Krzywak]

Jest późno chyba, bo mam w głowie szum chyba pociągu, tak mi tekst terkocze (znaczenia/detale, śmierć /subtelne itd...) i mam wrażenie, że po prostu krztynkę należy tekst przemodelować (np. - przerzutnia w wersie 1 nie do końca współgra, "myśl" w wersie 2 nie za bardzo łączy się z resztą, a przecież przerzutnia podwaja znaczenie wersu/zdania).
Od 4 wersu już jakoś to idzie, nabiera tempa, mam jeszcze wrażenie łamiącego "bo" w 3 wersie 2 strofy i przerzutnie 4 i 5 wersu też 2 strofy.
No, ale to technika (czyli warsztatowe marudzenie), a sama treść jest jak najbardziej do przeczytania i nawet zaczytania.
Na plus.
Pozdrawiam.

[Ewa_Kos]

od wczoraj się zaczytuję:))) Wracam stale do wiersza i
muszę przyznać,że bardzo mi się podoba:)) Piękny temat -
zaprowadzilam wiersz do ulubionych:)) Pozdrawiam serdecznie:)) EK