Na półce zamkniętej księgarni

[Katarzyna Leoniewska]

w ostatnim rozdziale rozstają się litery
nie ma już wspólnych akapitów
rozrysowanych na papierze
są tylko puste pola
na nich potłuczone kieliszki
udające figury szachowe

planujemy kolejne
ruchy wbrew przesłankom
przycinamy tekst
na skrzyżowaniu wzroku
puchną mi powieki

od nadmiaru wolnego czasu
nie jestem bardziej twoja
bardziej ani mniej
to brzmiało tak podobnie
w porze dojrzewania truskawek

[lubię latawce]

spodobał mi się, ale nie uderzył tako jako ostatni ;o)
czytamisię tak:

w ostatnich akapitach rozklejają się słowa
puste jak pola szachownicy
gdy czekają na króla i błazna

mamy tylko potłuczone kieliszki
zagramy i tak na opak
kolejne ruchy wbrew zasadom
aż na skrzyżowaniu
czerwone zaświecą się oczy

pod ciężarem puchnącego czasu
nie jestem bardziej twoja -
to brzmiało tak nieprawdopodobnie
w rozdziale kwitnących truskawek

to nie żadna tam wersja, taka tylko inspiracja :>
zmysłowy ten Twój wiersz, więc musisz mi/mu wybaczyć, że tak "podjudza"
wyobraźnię ;o)

zdrówko!
angie