kryzys twórczy - letnia melancholia

[anna_rebajn]

powyrywam wszystkie włosy
skoczę z drzewa jeśli trzeba
nad przepaścią się pochylę
choć nie cierpię będę śpiewać

spojrzę słońcu prosto w oczy
niech nie śmieje się bezczelnie
brzozę kopnę chociaż stoi
i stać potem jeszcze będzie

spadnę z mostu w płytką rzekę
żeby pływać choć nie umiem
nawet wierszom zamknę usta
których treści nie rozumiem

noc zatrzasnę w starej szafie
niech się boi jak ja wczoraj
może podam łyk melisy
by nie wyszła roztrzęsiona

brody dzieciom podoczepiam
żeby szybciej dorastały
i zastawię w domu łapkę
nie na myszy lecz bociany

na drzwiach serce dorysuję
by wchodziło się ciekawiej
jeśli umrę to na chwilę
żeby zdążyć gdzieś na kawę

wszystko zrobię jak należy
a do lasu pójdę boso
może tylko się obejrzę
lecz nie wrócę bo i po co

słowa zbiorę w przaśny worek
i nauczę się na pamięć
że gdy składa je przypadek
sieją w głowie tylko zamęt

[Piotr_Jasiński]

W trzeciej strofie chyba literówka - rzeką (rzekę)?
A całość jak dla mnie, delikatne rymy jakie lubię - ktoś powie nie ta epoka. Ale czy to ważne? Lekkość słowa, kilka przerzutni które uwielbiam, nie nachalne metafory. Rytmicznie, sylabotonika też chyba ok (choć nie liczyłem wszystkich:).
Ogólnie mam nadzieję że nie zakończy tu żywota bo mam zamiar go w ulubionych umieścić.

Pozdrawiam

[anna_rebajn]

Dziękuję za rzekę :-)) Próbuję wyzwolić się z nastrojowości typowej dla niemal wszystkich moich wierszy. Fajnie, że ci się spodobał. To rodzaj żartu.

[Zbyszek_Dwa]

Dla mnie świetne, lekkie i z dużą dawką humoru.
Czasem to nawet trzeba
zrobić coś nietypowego
zaszaleć a nawet zwariować:)))

Pozdrawiam anna:)

[Bernadetta1]

Aniu:)..nie widzialam Cie tutaj dlugo...a zawsze czytam Cie z przyjemnoscia:)...swietne..pozdr.

[Piotr_Jasiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Więcej takich żartów proszę :)
Poezja jest tym co czytelnik znajduje w utworze, a ten mi wyraźnie przypadł do gustu :)

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Śliczne, liryczne i czego jeszcze trzeba? Wiary, że kiedyś... wrócisz ;)


piosenka o Poetce

Wybacz kochanie, że wiosną
mam dla ciebie mniej czasu.
Spójrz: pióra u rąk mi rosną!
- wszystko mogę naprawić od razu.

Chleb napisać dla głodnych,
bezdomnym dać własny kąt,
nadzieję parom przygodnym,
nie być, jak Boży Sąd.

Ciebie pamiętać też będę,
sklecę wspaniały wiersz
i wzniesiesz się nad wody
ulanych nade mną łez.

A wiatr zagra ci na wierzbie,
rozwieje wszelkie smutki:
nutkami staną się słodkie,
dojrzałe w słońcu gruszki.

Lecz tam... tak jak i tu
niedaleko daleko:
ja będę za ścianą słów -
uwięzioną Poetką.

Zatem, wiosną szczególnie,
nim zrzucę upierzenie:
odwiedzaj mnie codziennie,
kochaj, jak tylko umiesz
i

UDOMAWIAJ MOJĄ MIŁOŚĆ
UDOMAWIAJ MOJĄ MIŁOŚĆ
UDOMAWIAJ MOJĄ MIŁOŚĆ

[Luisa Gepfert]

podoba mi się ten wierszyk, rymy są, wiadomo o co chodzi, a nie takie jakieś współczesne prozaickie łamigłówki,cóż, każdy lubi co chce..

[ula]

jest naprawdę fajny!:) nawet dodam do dziupli, a co;)