jelekang

[Boskie Kalosze]

Wskroś łąk okwieconych i w błysk strumieni
gnał jeleń, co go sen wyjelenił.
Na łbie krzyżowało mu się poroże,
w krzyżu modliła się: "o mój poboże,
z beznożnych nóg odpętaj mi pęta..."
stęczniała w dziesięć przykazań tęcza

I gnał, i gnał ten jeleń zjelony
przez nieprześnione snu świata strony,
aż w progach jawy sennego zadupia
upadł i umarł. I w śniącym trupiał
a echo nad nim: "o mój poboże...""
rozkrzyżowywało martwe poroże

Rankiem wniebiła się nad las tęcza,
w dziesięć przykazań w słońcu rozpękła -
jął jeleń nazad się ujeleniać,
w śniącego o nim wsteczniejąc zmieniać
aż nic nie śniło się w jego głowie
aż zwykłe było i takie sobie

jak kangur

[Bogdan Zdanowicz]

Coś jakby Leśmianowi dorysować wąsy Mona Lisy wg Dalego? ;)
Tylko czemu tu ten aborygeński motyw?
pzdr. b

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ponieważ kangur przez całe lata był i nadal jest wobec jelenia czymś niezwykłym.
Ale nie w opozycji do "jelenia wyśnionego", nierealnego w 100%
który w miarę budzenia się, zamienia się w śpiącego.
Mniej więcej o to chodzi ;)
Pozdrawiam