Zgłoś

@Migrena No i teraz wszyscy zerkamy w stronę Violi… bo przy takiej dawce ognia jej głos byłby bezcenny   Serdeczności :)

Obudź się, roczniku ’87 Zakwitnij na nowo. Strząśnij z siebie to, co osiadło. Powiedz nie, gdy tłum mówi tak. Roczniku ’87, czy pamiętasz swoją młodość? Smak jabłek — lepszy. Imiona sąsiadów coś znaczyły. Pachniało żniwami. Teraz nie pachnie niczym. Godzina zero. Śnię. Budzę się. Drzemka skończona. Szósta zero trzy.   Tramwaj przejeżdża obok.

i mnie...     pogłębia się cisza lepka gęstość wylewa trzewia   brudzi zasłania zalepia słowa myśli marzenia   poeta w milczeniu szuka natchnienia  

Czy to wyobraźnia czy namiętność:) Ciało jak u Sofii Vergara:) Marzenie :)

Tamtego dnia, gdy mnie zabiłeś, dźgając bezlitośnie słowem jak sztyletem w słoneczne przedwiośnie, przyszła nawałnica, niebo pękło wpół, a resztki nadziei z hukiem spadły w dół.   Wpół martwa, wpół żywa, bryzgająca czarną krwią, leżałam u stóp twoich, dysząc: czy jestem tą dobrą czy złą, niewarta jestem czy też godna, czy zasłużę na ciepła ciutkę? Przez chore oczekiwania zamknąłeś mi serce na kłódkę.   A dzisiaj krokusy zakwitły na mojej mogile z mchu. Odradzam się, wracam do siebie, Krople deszczu budzą mnie ze snu. Bezpieczna jestem, uzdrowiona, miłością i troską się otaczam. Zostawiam po sobie ciszę, przytulam się czule, wybaczam.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.