[...domek pełen skarbów...]

[Tomasz_Biela]

Zabawna Stolica


Warszawa umieściła mnie w domku dla lalek
w tym nie ma zbyt wiele
miejsca na oddech
nie można znaleźć w spokoju
kolorów tutaj się nie nazywa
w pełni radosnych
dzieci nie widać za dużo

w metrze martwych twarzy na metr
kwadratowy tunel sztywnych patyków

tekturowych bloków kurtyny opadają
brodząc w Wiśle
zatonął uśmiech
wyprostowany wyraz tłumu
pełen ogon wrażeń
dla szanownych

państwa można spotkać
wijące się jak palce lolit
pomiędzy włosami w Łazienkach
rozgardiasz nierównego podziału
zaszczytów

muzeum
pod powierzchnią wody
ubranej w wyblakły brąz
oszklił
oczy żebraka nad Wisłą
ulatują donikąd

[Ania_Ostrowska]

Trafia bezbłędnie. 10 lat przemieszkanych na Pradze Północ stanęło mi przed oczami jak żywe. Dziękuję za ten wiersz - Ania

[lubię latawce]

ja też plusuję, i to bardzo. nie wiem tylko, czy w przedostatniej strofce ma być "lelek" - czy "lalek"?
lelek też jak dla mnie może być
prawie
jak wróbelek - elemelek ;P

hehe. zdrówka.

[teresa943]

Ten wiersz w pierszym odruchu przypomniał Pragę Północ,
gdzie swego czasu znalazłam się na ulicy późną porą wieczorową
i na samo wspomnienie czuję gęsią skórkę /
Peel relacjonuje to, co widzi: obraz blokowisk, "porcelanowe" tłumy
upchane w metrze i brudne nadbrzeże Wisły / jest prawdopodobnie
przybyszem (żebrakiem?), dla którego nie ma miejsca w tym
"domu lalek" (może marionetek?) /
Wiersz zatrzymuje i zmusza do refleksji...
Podoba mi się.

A to tak najbardziej

muzeum
pod powierzchnią wody
ubranej w wyblakły brąz
oszklił
oczy żebraka nad Wisłą
ulatują donikąd

Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za zatrzymanie/

uszanowanie/

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

przeoczenie ;)

dzięki za upodobanie/

uszanowanie/

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki wielkie za zatrzymanie /

uszanowanie/

[Judyt]

chyba że w parku- ten oddech -to tak,
ciepłoniaście

[Baba_Izba]

bardzo ładne obrazki malujesz, Tomaszu!
Ja widzę to tak, że całe miasto jest takim "domkiem dla lalek";
nierealne, sztuczne, nie daje oddychać pełną piersią, ciasne,
bez własnego miejsca, które można by nazwać domem.
Pozdrawiam mile
- baba