Król Poeta /sonet/

[adolf]

Nad wierszami chcę władzy, z ich słów upleść wieniec
I w niego zakląć świata niewidoczne życie
Przebrnąć przez barykady z duchów, które zmienię
w pył straconych dziejów: w krzyk i krzyku ciszę.

Na ziemi tej rozpostarty, jak gwiazdy w gwiazd świecie,
Skruszony na miliony pyłów światło-stwórczych
Dzielę się aby w dziele, nim Błądzący przejdzie
Rozpalić ogień czarny słów niszczących mury!

Niech wiersz się zawsze wierszem w snach świata odciska!
W rzekach zmielonych planet niech pcha prąd w pra-czasy
By zgasła galaktyka nim zasną bożyszcza!

Gdy wichry zepchną gwiazdy z boskiej pięciolinii,
Już nie zagra nam światło, lecz spiętrzą się masy
wierszy pchanych w zagładę i ginących z nimi.

[adolf]

jUŻ MI SIĘ NIE PODOBA :((((((((((((((

[Drax]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ja uważam wręcz przeciwnie ;) Skojarzył mi się czterowers z Konfesjonału Kaczmarskiego:

Stworzyłem świat na podobieństwo świata,
Uznawszy, że na wszystko mam odpowiedź.
Lecz nie wyjąłem misy z rąki Piłata
I nie uniknął swojej męki człowiek

PL tego wiersza nieco przypomina tamtego, z tym że on ma swoje zadanie jeszcze przed sobą. Chce panować doskonale nad tym, co pisze; czynić swoje poetyckie wypowiedzi doskonale jasnymi i zwrzeć w nich sens istnienia świata ("zakląć świata niewidoczne życie"). Chciałby, aby jego władza działa równiez na odwrót: chce rozumieć idee tych, którzy tworzyli przed nim, by podjąć rozpoczęte przez nich wątki i myśli, i wykrzyczeć je raz jeszcze.

Wynika to dla mnie z enigmatycznej "barykady z duchów". Otóż duchy to właśnie ci, którzy tworzyli wcześniej, a barykady zbudowane są z ich dzieł: niejasnych, zawiłych. PL chce zmienić te "barykady" w pył - zrozumieć je i wyjaśnić.

Sam siebie widzi PL jako "roztartego na pył światło-twórczy". Jest więc taki, jakimi chciałby uczynić poprzedników: jasny i zrozumiały w swoim przesłaniu. Stara się tak tworzyć sztukę ("na miliony (...) pyłów światołostwórczych / dzielę się"), by wyjaśnić to co niezrozumiałe i trudne w dziełach już istniejących ("rozpalić ogień czarny niszczący słów mury!") Nie rozumiem tylko, dlaczego ogień ma być czarny... ;p

W ten sposób pragnie PL sprawić, że ci wszyscy wielcy twórcy pozostaną żywi i będą kierować życiem ludzi ("pchać prąd w pra-czasy"). Mają pełnić rolę opiekuńczych bożyszcz, które nie zasną do końca świata. Ale gdy wszystko przestanie być jasne ("spiętrzą się masy / wierszy pchanych w zagładę"), świat się skończy ("wichry zepchną gwiazdy z boskiej pięciolinii") i zginie.

Tak ja to widzę. Ale wiersz jest niezwykle ciężki (zupełnie w Twoim stylu, mości Adolfie ;)). Na szczęście jest dosyć krótki, więc mozna się przebić. Jednakże zagmatwana metaforyka (nie mam pojęcia, czy dobrze ją odczytałem; prawdę mówiąc wątpię w to ;)) sprawia, że utwór jakby przeciwstawia się przesłaniu, które z niego wydobyłem. Jest mało zrozumiały i sam wymagałby wyjaśnienia przez kogoś PLowi podobnego ;)

Tym niemniej bardzo mi się podoba. Podniosły ton, w którym jest utrzymany pasuje tu, a przy tym ma jeszcze ten specyficzny mroczny klimat. Jak najbardziej jestem za nim.

Z uwag praktycznych:
1. zmieniłbym jedno ze słów "rozpostarty" lub "roztarty" w drugiej strofie. Brzmią one niemal identycznie, przez co są jak niewłaściwe stylistycznie powtórzenie w moim odczuciu.
2. Czemu ogień ma byc czarny? Nie musisz odpowiadać, zastanów się tylko nad tym i ew. spróbuj dodać wskazówkę w treści wiersza.
3. "światło-stwórczych" napisłabym. Brzmi jeszcze wznioślej i jakoś tak lepiej ;)
4. Czy nie lepszy niż "krzyku cisza" byłby "krzyk ciszy"? Wiem, wiem, musiałbyś Waszmość zmienić rym, ale takie określenie wydaje mi się trafniejsze, o ile dobrze odczytałem Waści zamysł ;)

i chyba tyle. Za całość jeszcze raz +

Pozdrawiam,
Drax

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ja uważam wręcz przeciwnie ;) Skojarzył mi się czterowers z Konfesjonału Kaczmarskiego:

Stworzyłem świat na podobieństwo świata,
Uznawszy, że na wszystko mam odpowiedź.
Lecz nie wyjąłem misy z rąki Piłata
I nie uniknął swojej męki człowiek

PL tego wiersza nieco przypomina tamtego, z tym że on ma swoje zadanie jeszcze przed sobą. Chce panować doskonale nad tym, co pisze; czynić swoje poetyckie wypowiedzi doskonale jasnymi i zwrzeć w nich sens istnienia świata ("zakląć świata niewidoczne życie"). Chciałby, aby jego władza działa równiez na odwrót: chce rozumieć idee tych, którzy tworzyli przed nim, by podjąć rozpoczęte przez nich wątki i myśli, i wykrzyczeć je raz jeszcze.

Wynika to dla mnie z enigmatycznej "barykady z duchów". Otóż duchy to właśnie ci, którzy tworzyli wcześniej, a barykady zbudowane są z ich dzieł: niejasnych, zawiłych. PL chce zmienić te "barykady" w pył - zrozumieć je i wyjaśnić.

Sam siebie widzi PL jako "roztartego na pył światło-twórczy". Jest więc taki, jakimi chciałby uczynić poprzedników: jasny i zrozumiały w swoim przesłaniu. Stara się tak tworzyć sztukę ("na miliony (...) pyłów światołostwórczych / dzielę się"), by wyjaśnić to co niezrozumiałe i trudne w dziełach już istniejących ("rozpalić ogień czarny niszczący słów mury!") Nie rozumiem tylko, dlaczego ogień ma być czarny... ;p

W ten sposób pragnie PL sprawić, że ci wszyscy wielcy twórcy pozostaną żywi i będą kierować życiem ludzi ("pchać prąd w pra-czasy"). Mają pełnić rolę opiekuńczych bożyszcz, które nie zasną do końca świata. Ale gdy wszystko przestanie być jasne ("spiętrzą się masy / wierszy pchanych w zagładę"), świat się skończy ("wichry zepchną gwiazdy z boskiej pięciolinii") i zginie.

Tak ja to widzę. Ale wiersz jest niezwykle ciężki (zupełnie w Twoim stylu, mości Adolfie ;)). Na szczęście jest dosyć krótki, więc mozna się przebić. Jednakże zagmatwana metaforyka (nie mam pojęcia, czy dobrze ją odczytałem; prawdę mówiąc wątpię w to ;)) sprawia, że utwór jakby przeciwstawia się przesłaniu, które z niego wydobyłem. Jest mało zrozumiały i sam wymagałby wyjaśnienia przez kogoś PLowi podobnego ;)

Tym niemniej bardzo mi się podoba. Podniosły ton, w którym jest utrzymany pasuje tu, a przy tym ma jeszcze ten specyficzny mroczny klimat. Jak najbardziej jestem za nim.

Z uwag praktycznych:
1. zmieniłbym jedno ze słów "rozpostarty" lub "roztarty" w drugiej strofie. Brzmią one niemal identycznie, przez co są jak niewłaściwe stylistycznie powtórzenie w moim odczuciu.
2. Czemu ogień ma byc czarny? Nie musisz odpowiadać, zastanów się tylko nad tym i ew. spróbuj dodać wskazówkę w treści wiersza.
3. "światło-stwórczych" napisłabym. Brzmi jeszcze wznioślej i jakoś tak lepiej ;)
4. Czy nie lepszy niż "krzyku cisza" byłby "krzyk ciszy"? Wiem, wiem, musiałbyś Waszmość zmienić rym, ale takie określenie wydaje mi się trafniejsze, o ile dobrze odczytałem Waści zamysł ;)

i chyba tyle. Za całość jeszcze raz +

Pozdrawiam,
Drax


Powiem Ci, że trafiłeś w 98% z interpretacją ;) a najbardzie się ucieszyłem z tego, że rozszyforwałeś enigmatyczne określenie: bożyszcza ;) i praktycnzie w 100% zinterpetowałeś 2 ostatnie (czyli nie jest źle bo o to o czym napisałeś dokładnie mi chdziło)


Co do ognia: jest niejasno, mogę zmienić, bo chodziło mi o psecyficzny ogień atramentowy: jakby namlowany atramentem ;) niestety ilosć sylab i zbytnia dosłowność tkaiego sformułowania nie pzowoliły mi tak napisać: ale może zmienię, żeby rozjaśnić :)
1) roztarty :a zmienie, może masz rację że lepiej zabrzmi :)
3) tu się ciebie posłucham: lubię tworzyć neologizmy, czy włściwie zlepki, ten lepszy będzie
4) zastanawiam się ;) tu akurat chodizło mi o odwrócenie, zagmatwania znanego oksymoronu i chyba albo w cąłści zmienię albo zostawię (bo jednak krzyk ciszy troche oklepany)

Właściwie, tożeby było 100% interpetacji to możnas byłoskojarzyć Król-Poeta z Kólem-Duchem i uznać dwoistość natury peela

z jednej strony taki jak piszesz ty
z drugiej swoisty naczelny poeta duch który pokolei wcielasię w poetów - wena (analogia do Króla Ducha ;) co jednak nie zakłóca twojej interpretacji

I gwiazdy to oprócz twojego pomyśłu możnateż uznać, za kawałki jakiejś całości - tak jak wszyscy poeci to części Króla - Poety.

A rreszta dokładnie tak jak mówisz ;))

Cieszę się, ze wpadłeś na to ;) i tak dokładnie (praktycnzie wszystko) co jednak musiało byc trudne przy mojej tendencji do komplikacji :)

pozdr. i dzięki za wgląd.

[Boskie Kalosze]

Adolfie, kiedy wreszcie zaczniesz pisać coś z sensem? W dobrym sonecie wazne jest kazde słowo, tymczasem tu mamy... właściwie co?

Niech wiersz się zawsze wierszem w snach świata odciska!

Co to jest ten wiersz? Albo sen świata? Dyrdymały i tyle.
Albo dalej:

W rzekach zmielonych planet niech pcha prąd w pra-czasy

Jakie znowu rzeki! Skąd i po co nagle te planety i pra- czasy?

By zgasła galaktyka nim zasną bożyszcza!

Matko, ja się bojam że beznzyna drożeje a tu mnie jakimiś pierdołami straszą ;)

Gdy wichry zepchną gwiazdy z boskiej pięciolinii

Tu się poddaję, wybacz ale tak można pisać sobie bez końca i... nic nie napisać.

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

;) dzięki za zimny prysznic :) mnie też się niezbyt (dobra: nie) podoba,

choć powiedziałeś to, co czuje przez skórę (i czułem) ale próbowałem to przemilczeć:

ehh napisałeś to... a ja o tym wiem i staram się z tym wlaczyć:

a mianowicie:

pisanie o niczym ;/ Masz rację popadam po prostu w słowotoki: ubieram w słowa zamyśł, a nie myśl, stąd wrażenie nieskończoności mojego sonetu ;)) ale cóż mogę tlyko pwoiedzieć:że z każdym wierszem staram isę by tego mniej było ;) bo choć to taki mój urok gadać/pisać to jednak się zgodzę, nawet powiem, że jest to jedna rzecz która mnie wkurza w moich wierszach ( a też jedn a rzecz którą u mnie zauważono: otóż nie umiem powiedzieć czegoś krotko i zwięźle, a zamiast tego rozpowiadamsię rpzezdobre kilka mimut)

:P

dzięki za rady, koment, i wgląd.

pozdr.

[Marlett_oraz_Sosna]

słowo samo w sobie może zawierać piękno.
autor może nie dostrzegać sensu w tym co napisał - czytelnik tak.
napisane jest jak dziecko (wiemy że banalne porównanie - co z tego) po przecięciu pępowiny samodzielnieje - czy to się podoba czy nie.

:):)

pozdrawiają

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę nie utwierdzać Adolfa w tym, że dyrdymały są czymś do czego ma dążyć
bo powstanie z niego coś w rodzaju Lilianny.
A dąży już dość długo. Planety, Bogowie, wiersze... w kółko to samo, zupełnie
jak u innych anioły, krzyże, róże i co gorsza, niewiele z tego wynika.
Pokazał wielokrotnie, że potrafi obrazować i nie zawacha się użyć żadnego słowa :)
- czas teraz na jakieś ciekawsze tematy od tych dla graczy komputrerowych.

Pozdrawiam

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę nie utwierdzać Adolfa w tym, że dyrdymały są czymś do czego ma dążyć
bo powstanie z niego coś w rodzaju Lilianny.
A dąży już dość długo. Planety, Bogowie, wiersze... w kółko to samo, zupełnie
jak u innych anioły, krzyże, róże i co gorsza, niewiele z tego wynika.
Pokazał wielokrotnie, że potrafi obrazować i nie zawacha się użyć żadnego słowa :)
- czas teraz na jakieś ciekawsze tematy od tych dla graczy komputrerowych.

Pod jednym warunkiem - Adolf ma góra 12 lat i szlaban na gry komputerowe,
więc musi brak np. Heroesów odreagować tym co sam napisze? Jeśli powyzej 16...
to proszę zerknąć co (i jak!) pisał w tym wieku Kamil Baczyński.

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:) No toś dowalił z tym wiekiem: czyżbym był aż tak zdziecinniały, fakt młodo wyglądam, no ale żeby tak ;))) A z z tymi Herosami żeś się uczepił :) A oczwyiście grąłem w pierwsze 3 części, ale teraz są nowsze gry :))



ej no półroku to chyba nie aż tak długo :// są tacy co piszą 3 lata i jeszcze gorzej ;)) czyli nei jest aż tak tragicznie, choć dobrze nie jest.



może i racja?



wiem :( wiem, a Schiller?;/
tacy twórczy kompleksotwórczy :)

pozdr.

[Boskie Kalosze]

Proponowałbym dla odpoczynku i szlifowania talentu jakiś erotyk, ale nie wiem czy już możesz je pisać? ;) Napisałeś niedawno taki piękny wiersz, o tym że może to wszystko
co piszemy i nasze życia są nic nie warte, a potem znów te bogi, planety, rzeki czasu.
Sam sobie postawiłeś wysoko poprzeczkę, więc teraz nie zwalaj na mnie, że chcę więcej takich wierszy od Ciebie.

Pozdrawiam

[Bernadetta1]

Adolfie...:) mam przed oczami pewien Twoj wiersz, który mnie bardzo ujął::)..przede wszystkim swoja prostotą..odszedłes w nim od swojej formy , ktora teraz prezentujesz....brak było patosu..spokojna metaforyka trafiała do czytelnika:)...trzymaj sie tego stylu...bo ten wierszyk zbyt dobry nie jest....ale wierze ze potrafisz...czytałam wszak;)
pozdr. ciepło.....

[Rafał_Leniar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę mi tu Heroesów nie profanować!!! :(((

A wiersz nie do końca wykluty (te sformułowania zbyt wydumane) i w zamierzchłej stylistyce. Adolfie, trzeba iść naprzód!

Pozdr.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sam niekiedy grywałem, zwłaszcza w trójkę plus nowe mody :) Najlepiej wtedy, przy
wyciszonym dźwięku z gry, posłuchać czegoś dobrego.
Chodziło mi o fabularne opisy do niektórych gier - tak mniej więcej wyglądają.
Pozdrawiam.

[Baba_Izba]

Przeczytałam wiersz i komentarze:
jedno wiem; ludzie są życzliwi, chcą pomóc, widzą błędy i pokazują je,
a to już bardzo dobrze.
Ja bardziej wiersze "czuję" niż znam się na pisaniu,
ale to moja wada - za mało wiem, choć cały czas się doszkalam.
Sonet, to bardzo trudna forma wiersza. Może i ja kiedyś spróbuję
(będzie to chyba coś o przyrodzie), ale wtedy nie wiem, czy odważę sie wkleić?
Ja tylko zachęcę Cię do dalszego pisania, widać chcesz i masz talent,
i umiesz słuchać.
Takie są moje odczucia - pozdrawiam
- baba