Niepokój

[kashmire]

wciąż mam przed oczami
to niebo jak amarant -
oplatało miasto z góry
i od wewnątrz

puls był spokojny i cichy -
choćbym zamknęła oczy
nie zmąciłby tej głębi
żaden dysonans czerni

a nagłe zrozumienie
było wejrzeniem w przedświt -
gliniany zarys piękna
i ręka, były blisko

teraz, gdy noc jest strachem,
nie snem,





wciąż mam przed oczami
to niebo jak szkarłat -
zaciska miasto z góry
i od serca

[JacekSojan]

ta glina się sypie - ani "serce" ani "amarant" nie zlepi tu żadnego sensu;
Wierszyka nie ma, jest tylko jego zamysł....
J.S

[lubię latawce]

pomysł z tętnem i dzbanem (czy jakimś posągiem) jest bardzo dobry
natomiast nieba, serca itd. obniżają bardzo wartość utworu
pod lupę go! ;-)

angie