wakacje

[janusz_pyzinski]

kaprysisz jak jesień
a przecież dopiero
czerwiec
otwiera podwoje
wakacjom
posłuchaj
to nie deszcz a morze
szumi tysiącami kropel
a piasek wypija
tęsknotę za latem
z naszych ciał
kuchnia Pana Boga
zalała się smakiem
truskawkowych pierogów
sok malin
rozleniwił się w gęstym
od morwy powietrzu
słońce jak tamtego roku
czuwa nad opalenizną
a ty kaprysisz jak dziecko
które zepsuło
zimową zabawkę
i płacze
popatrz
las paruje przygodą
zamkniętych koron namiotów
noc gwiazdami
zapisuje pamiętnik
a świerszcze czytają go na głos
wędrującemu w lektyce drzew
księżycowi
tyle jeszcze może się zdarzyć
gdy słuchać będziesz rozmów traw
pieszczących bose stopy rosą
nie warto zasypiać
gdy trwa krótka noc
nie warto szukać
po omacku dnia
poczekaj
zobacz jak słońcu świt
szeroko otwiera bramę
jak budzą się kolory
jak z niebem
wita się skowronek
jak biedronka
na maków tle
ostatnie stawia kropki
zaszczeka pies
gdy przyjdzie złodziej lata
to tobie będzie żal nie mnie
gdy z jezior znikną żagle
jak wspomnienia
opadną liście
i zimnowłosa
pochyli się nad sadem
zawzięcie
wytrzepując łupież

[Krzych Kowalski]

oszczędź treści innym - nadmiar słowotoku

[Bez przyszlosci]

jak zwykle, czyli pięknie i poetycko...
trochę razi ten łupież na końcu, ale rozumiem, że być musi :)