real. ja

[degrengolada]

Dzień bardziej niż zwykły, zakończeniowy –
wzrokiem wypełniam fugi i nie ma mnie wcale
na wyrost, kiedy sumieniem skraplam się
wzdłuż ścian. Dzień,
jeszcze bardziej codzienny. Krajobraz
zamazany jak z obrazów Muncha, tylko
głębiej szary i wyjęty z ram –

Zaliczam centrum, hitowy kit i pudło
pop - cornu. Przecinam rondo na wprost.
Sytuacja tak szybko się zmienia – czas
kiedyś się dłużył, teraz skracam włosy,
doświadczenia i sny.
Zamykam się wokół, czasami przy,
jednak tobie nie mówię nic –

A chciałabym być królewną albo chociaż
hurysą, ale Atlantis wciąż czeka na start.
Samoloty nisko latają, patrzę na nie z góry.
Szansa istnieje, Jihad wciąż trwa -

[BARBARA_JANAS]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tylko te fragmenty dla mnie na plus. Reszta przegadana. Serdecznie

Krajobraz
zamazany jak z obrazów Muncha, tylko
głębiej szary i wyjęty z ram –
Przecinam rondo na wprost.
czas
kiedyś się dłużył, teraz skracam włosy,
i sny.

[Rafał_Leniar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tę część wziąłbym bez większego marudzenia. Choć niezbyt podoba mi się powtórzenie "dnia". No i forma taka poprzecinana, nie zbita.



Tutaj zrobiło się małe zamieszanie wg mnie. Nie wiem, czy dwie pierwsze strofy tej części wnoszą cokolwiek.

Pogrubiony fragment wydaje mi się ok, choć pozbyłbym się tych "doświadczeń" i przerzucił same sny [za przedmówczynią].

Ostatnie dwie strofy wyszły jakoś... Piosenkowo? Sny/przy/nic. No i treść nie wydaje mi się zbyt ciekawa. Jakieś "zamykanie się", jakieś "ty", o którym nic nie wiadomo [hermetycznie trochę].



Podoba mi się orient z Jihadem i hurysą, choć nijak nie pasuje do wahadłowca Atlantisa. Nie pasuje również do Muncha, o którym mamy wcześniej. Te rekwizyty trochę mi się gryzą ze sobą, ale to tylko moje odczucie.

Dla mnie tekst wymaga jeszcze poprawek. Ale proszę poczekać, może ktoś mądrzejszy się po mnie wpisze i lepiej skomentuje ;P

Pozdrawiam. :)

[Olesia Apropos]

tekst powstał chwilę po tym, jak zabroniono Atlantisowi startu (jakieś usterki, nie wiem, czy pan pamięta). jihad pasuje jak ulał, a przynajmniej tamtego dnia pasował (ale rozumiem, pan nie pamięta, nie musi i w zasadzie nie może, nawet gdybym oznaczyła datą - kto takie dni pamięta?). do Muncha nie musi pasować, do Muncha ma pasować dzień, a nawet dzień podwójny;)
w prawie każdym wierszu jest jakieś "hermetyczne" ty. nie sądzę, żeby moje było bardziej hermetyczne od innych.
będę bronić kawałków, które do siebie nie pasują, bo to w zasadzie jest opis dnia, jednego dnia [;)] tworzącego historię: plki i świata. z racji tego, że plka wyjątkowo nie leżała całego dnia w łóżku, jest kilka motywów.
plka idzie do kina, a wokół dzieje się świat;p

chociaż kiedy tak patrzę na ten tekst z perspektywy czasu, to wydaje mi się strasznie śmieszny, zwłaszcza spiep... dwa ostatnie wersy:D

dziękuję państwu,
pzdr, o.

[Goya Abramowicz]

Pierwsza część zrozumiała, w drugiej jakby zabrakło odpowiednich słów by kontynuować spójność z pierwszą, a trzecia to już w ogóle tak jakoś chyba lansersko. Ale pozdrawiam ;)

[Olesia Apropos]

bardzo możliwe:)
również pozdrawiam

[M._Krzywak]

To za ten lans ;)

[Olesia Apropos]

dzięks;p

a pamiętasz jak komentowałeś kiedyś? nasłodziłeś, byłam cała w skowronkach, bo nie wiedziałeś, że to ja:D

[Mirosław_Butrym]

Trzecia strofa słaba, plus naiwna płenta gryzie się z dwiema wcześniejszymi strofami (lepszymi). Jestem na nie.

Pozdrawiam

[kyo]

kalka, zwłaszcza w 1 strofie, druga całkiem, całkiem;/

[Olesia Apropos]

Butrymowi to się akurat nie dziwię, bo on swojski chłop prawdziwy Polak, mściwy:D

Jasiu, jaka kalka? tzn. czego?;)

Marianno, czuwaj!

pozdrawiam:)

[H.Lecter]

Pierwsza zwrotka - stopniowanie do bólu codzienności ( dzień bardziej niż zwykły, zakończeniowy, jeszcze bardziej codzienny, głębiej szary ) podprawione jeszcze Munchem, brzmi sztucznie i przyciężkawo.
Druga - bez zarzutu.
Trzecia - lepiej nie komentować...
Na nie. Pozdrawiam.