Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ludwisarz uplótł
płótno
serce wyjął z cedrowego
mocno chwycił
sznur w pół owinął
palce spracowane
odbił
pociągnął w ziemię
syci oczy wilgocią
płynie
takie jego farb
zmieszanie

Opublikowano

Solidnie napisane w podniosłej szlachetności (polemiczne są "palce spracowane", raz, że z lekka socrealistyczne, dwa, że inwersyjne).
Ale tekstu nie zrozumiałem; taki "jebus", jak mówią maluszki...
(wiersz, broń Boże nie rozciągać na peela, etc ;)))
pzdr. b

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



'serce, oczy, palce, sznur, ziemia' i wszystko kawowo oczywiste, a przy tym takie surowe, zimne
nie tym razem

pozdrawiam
kasia.
dzięki Kasiu, choć nie do końca jesteś konsekwentna, kawowo oczywiste (serce, oczy, itd) a jednak surowe i zimne, kłóci mi się ten koment, choć chciałbym wierzyć, iż dostrzegłaś sprzeczność dotyczącą samego procesu tworzenia, jaśli tak jest, jestem usatysfak, mimo twojego na nie, pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dziękuję za koment,a propos polemiki, jak juz praca to socrealizm? bo tak odebrałem, ok, inwersja, no cóż, takie moje staranie, by nie zawieść wprawnego czytelnika, trochę boli, że tekst niezrozumiały, próba ujęcia relacji twórca, a zamiar, czy też moment decydujący o przystąpieniu do pracy, nie udana jak wnioskuję, jeszcze raz dzięki za wejście, pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



'serce, oczy, palce, sznur, ziemia' i wszystko kawowo oczywiste, a przy tym takie surowe, zimne
nie tym razem

pozdrawiam
kasia.
dzięki Kasiu, choć nie do końca jesteś konsekwentna, kawowo oczywiste (serce, oczy, itd) a jednak surowe i zimne, kłóci mi się ten koment, choć chciałbym wierzyć, iż dostrzegłaś sprzeczność dotyczącą samego procesu tworzenia, jaśli tak jest, jestem usatysfak, mimo twojego na nie, pozdrawiam

Się cieszę z Twojej satysfakcji - masz dużo racji, jednak jestem konsekwentna - czery; OCZY - co czujesz? Ja nic, ale np. (na biegu); "wypływasz orzechem spod powiek" - czujesz to?
przekornie zaprzeczysz - a jednak - czujesz to czy - total pax?

i to jest to ;)
pozdrawiam
kasia.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dzięki Kasiu, choć nie do końca jesteś konsekwentna, kawowo oczywiste (serce, oczy, itd) a jednak surowe i zimne, kłóci mi się ten koment, choć chciałbym wierzyć, iż dostrzegłaś sprzeczność dotyczącą samego procesu tworzenia, jaśli tak jest, jestem usatysfak, mimo twojego na nie, pozdrawiam

Się cieszę z Twojej satysfakcji - masz dużo racji, jednak jestem konsekwentna - czery; OCZY - co czujesz? Ja nic, ale np. (na biegu); "wypływasz orzechem spod powiek" - czujesz to?

przekornie zaprzeczysz - a jednak - czujesz to czy - total pax?

i to jest to ;)
pozdrawiam
kasia.

ok, Kasiu, nie zaprzeczam, pójdę dalej i uproszczę, odbiorca czyta/ogląda i swoje czuje lub nie, bo taki jest tekst/obraz...pozdrawiam z obietnicą

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...