Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dostałam od ciebie tylko białą kartkę
Bez żadnych linii, czy choćby ozdób
Bym mogła napisać słowa dręczące
Tak bez ogródek, tak prosto z mostu

Lecz samą kartką nic nie napiszę
Ni słów wybranych, ni poematu
Do tego potrzebny jeszcze atrament
Co nada barwy białemu światu

Jeśli atrament masz oraz kartkę
Nadal potrzeba ci jeszcze czegoś
Pióro się znajdzie, lecz skąd wziąć talent
Cóż bez talentu zdziałasz wielkiego?

Ja nie dostałam ani atramentu
Ani pióra, choć tak prosiłam
A więc napiszę na kartce palcem
"Żegnaj. Mnie tu nigdy nie było"

Opublikowano

Nie mam siły na konkrety - ale po co pisać, że się nic nie napisze? To już lepiej nie pisać nic. W dodatku roi się od powtórzeń, sztucznych podniosłych i tym samym nienaturalnych stylizacji ("ni", "ni"). W dodatku podmiot uważa, że ma talent (bo tylko przyborów mu zabrakło), zatem tym bardziej mnie to rozśmieszyło - gdzie ten talent jest?
Na nie.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


e, no, nie przesadzaj, że jest aż tak źle

ja widzę, że autorka po prostu źle wybrała stylistykę, aspekt tematu, może trochę nie przemyślała

ale: zgrabnie pisze, łatwo, niewymuszenie, a kompozycyjnie wiersz jest wręcz wzorcowy
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


e, no, nie przesadzaj, że jest aż tak źle

ja widzę, że autorka po prostu źle wybrała stylistykę, aspekt tematu, może trochę nie przemyślała

ale: zgrabnie pisze, łatwo, niewymuszenie, a kompozycyjnie wiersz jest wręcz wzorcowy

"Lecz samą kartką nic nie napiszę" - nie, nie i jeszcze raz nie.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


e, no, nie przesadzaj, że jest aż tak źle

ja widzę, że autorka po prostu źle wybrała stylistykę, aspekt tematu, może trochę nie przemyślała

ale: zgrabnie pisze, łatwo, niewymuszenie, a kompozycyjnie wiersz jest wręcz wzorcowy

"Lecz samą kartką nic nie napiszę" - nie, nie i jeszcze raz nie.
i mógłbyś znaleźć o wiele więcej przystających cytatów - i zgadzam się

są niefortunne

ale są też plusy, o których napisałem, wiersza one nie ratują, ale autorkę jak najbardziej;)
przynajmniej na razie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



"Lecz samą kartką nic nie napiszę" - nie, nie i jeszcze raz nie.
i mógłbyś znaleźć o wiele więcej przystających cytatów - i zgadzam się

są niefortunne

ale są też plusy, o których napisałem, wiersza one nie ratują, ale autorkę jak najbardziej;)
przynajmniej na razie

Ja przecież o Autorce ani jednego złego słowa :)
Opublikowano

Przynajmniej nikt tu kupy nie zrobi.

Jestem ciekaw jakby wyglądały Twoje wiersze bez rymów. Bo to rymowanie jakby na siłę. Napisz, proszę coś białego. Póki co, na nie - zobaczymy, co będzie dalej.
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Perykles Oda do stabilizacji i uważności. To wiersz o odnalezieniu siebie na nowo, już bez obsesyjnego pędu. Kojąca lektura, pozdrawiam :)
    • na słupie ogłoszeniowym naklejałeś swoje „kocham” jedno na drugim żeby było grubiej żeby nie dało się zdrapać   rozmokły od deszczu porwał je wiatr nie miały korzeni   były prawdą tylko w chwili pisania oddane na przemiał   echo powtarza je bez końca
    • gdy odpłynąłeś za daleko  to wracaj z pierwszą przypływu falą a stuk w kościele niczym echo powie że jesteś a to nie mało   bo jeszcze skrucha pozostała jej miejsce w sercu natychmiast okaż oraz pokutę odmów całą i światu co potrafisz pokaż :)    
    • Tak jest Wszystko co widziałem  Co widzę  Jest  Ale tym razem w spokoju  Rozpisuje się na chwile  Oddycham refleksją zanurzoną w oddechu    Wolny od napięcia  Przeżywam trudne zaistnienia  Istniejące by uczyć  Dlatego cieszę się z trwania  Moich przemyśleń też    Wszystko wokół skąpane w kolorach  Chwila wzniesienia  Jakby w nagrodę za porażkę  Więc o co chodzi? Pewnie o łaskę...   Inaczej jest w samotności  Odseparowany od ludzi  W pokoju  W obecności  Jakoś łatwiej  I to jest to nowe olśnienie    Nadal uwielbiam interakcje  Nadal słodycz przynosi rozmowa  W końcu wnoszę w nie siebie samego  Z tą różnicą że już nie nosi mnie na zasadzie pędu  Pęd zwolnił  Wzrost jest także wolny  Łatwiej dostrzec więc  I odróżnić tematy chwil    Głowa wolna od obsesyjnego myślenia i rozważania  Odpoczywa wraz z ciałem  Teraz mogłyby się pojawić rozważania  Lecz wszystkie rzeczy są skąpane w kolorach  Ożywiane przez światło    To niebo i chmury na nim całują moje oczy  Po prostu jest mi dobrze  Sumienie i trud psychiczny  Zakończyły swoją pracę wczoraj  Jestem w narodzinach  Poprzez odyseję przeszłych zdarzeń  Jestem teraz  Próbując przekazać swoistość istnienia  Dziękuję za uczestnictwo w uniwersalnych prawdach  Dziękuję za lekcje i ich dostrzeganie  I to jak żyje wobec barier i konsekwencji  Przynoszących złość i smutek  Ale także akceptację    Tak się żyje w post manii Ze stabilizatorami  Z książkami 
    • @[email protected] Cóż skleroza Drogi Mirku,                                            zapomniałem... jest nas kilku? Miłego polewania.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...