rozbrat

[Antoni Slawbicki]

nazajutrz
kwiaty w wazonie
znak pokoju po burzy

bo jest taka chwila
gdy róża ma głos
ona każdym płatkiem mocniejsza
niż moje ego z wierszami

potem wazon i kwiaty
swoiste przepraszam
gesty miłości, wierności, i...

i płyną słowa w wiersz zaplecione
kojąc duszę i ciało

a róża tam
sumienie styrane

[Messalin_Nagietka]

scaliłeś ten wazon z kwiatami
a gdzie przestrzeń?
zapach gdzie?
MN

[Bogdan Zdanowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zapowiada się ciekawe, ale - tak szybko popada w banał, że zapominamy o początku, i tylko męczy nas trzykropek zaplątany w "gesty miłości", które nie "koją duszy", a nasze ciało, nasze ciało, nasze ciało - ma w nosie różę, któe w tym tekście, nie chce być "różą".
2 wersy z początku - materiał na nowy tekst.
pzdr. b

[Goya Abramowicz]

Taaaa...Róża ma swoje zdanie w wielu kwestiach ;) Ta, zaakcentowana w Twoim wierszu jest mi również zanana ;) Chociaż , jeśli pojawia się zbyt często w tym kontekście, to traci swoją moc wymowy. A właściwie zaczyna mówić o zupełnie czymś innym. Piszesz też, że po niej "wazon i kwiaty"...No nie wróży to nic dobrego jeśli zaczyna się od namocniejszego akcentu i schodzi w mniej "królewskie" poczynania. Zapowiada to niechybnie, jak dla mnie, kolejny zjazd po równi pochyłej. Wolałabym zaczynać od stokrotek...Ale wiersz fajny, pozdrawiam ;)

[Antoni Slawbicki]

czy naprawdę aż tak trudno jest zrozumieć o co w tym chodzi, dlaczego sumienie styrane

[Bogdan Zdanowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie, proszę pana, wcale łatwo - ale nie o to chodzi.
Mówimy o tym, że wiersz jest źle napisany.
pzdr. b

[M._Krzywak]

Nie zapoznał się pan z forumową dyskusją o patosie i popełnił ten nadęty badziew. Trzeba było czytać.

[Hania K.]

Do ulubionych, takie, jakie lubię.

Hania.

[Antoni Slawbicki]

i od razu miło

[Bogdan Zdanowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nicku "ledwo" - wcale nie taki "głupi" - a może tak otworzyć przyłbicę?
:P
pzdr. b