a kiedy zakwitną stokrotki...

[castus]

struny fal stopione w
sopel zasłuchane w
perłopławów śpiew o
smaku i zapachu piachu o
świcie gdy przełykasz i
smutno wykręcasz flaszkę i

śmiech za całą naszą teraz
pustą wszech istotę rzeczy
tu wyjmuje z kapelusza króla

królik się nie rusza
ona go tuli

wrona cienko skrzeczy

cholera cholera cholera

wrona symbolem trumiennym bywa
tym razem młoda jeszcze
jeszcze całkiem żywa

śmiech za całą naszą teraz
pustą wszech istotę rzeczy

spływa.

[Espena_Sway]

witaj!

masz trochę dziwną manierę wstawiania
na koniec wersów spójników; wydaje mi się
bez sensu. poza tym przeciąganie tu i tam;
sądziŁam, że to debiut, niestety widzę
większe zaawansowanie po ilości tekstów.
dla mnie narazie to tylko pomysŁ; wierszyka
nie widać, sam szkielet.

pozdrawiam Espena :)

[a._mrozinski]

A mi się podoba. Wczułem się w rytm wiersza i naprawdę popłynęło. Mogłaby być z tego świetna piosenka.

Arek

[lubię latawce]

śmiech za całą naszą teraz
pustą wszech istotę rzeczy
tu wyjmuje z kapelusza króla

królik się nie rusza
ona go tuli

wrona cienko skrzeczy - też mi się widzi, że początki pisania to to nie są ;P

ten fragment jest najlepszy, baaaaaardzo wieloznaczy i podoba się!
(w pierwszej strofie drażnią na końcach "w" oraz "i", "o" może zostać)

pozdrawiam ;o)
angie