" Anioł"

[Ewa Pawlica]

Byłam piękną dziewczyną.
Me ciało cudownie wyrzeżbione dłutem bożym.
Me oczy błyszczały jak diament najdroższy.
Me dłonie chwytały wiatr.
Me włosy złote loki igrały ze słońcem .
Me małe stopy biegały po rosie.
Cieszyłam się każdą chwilą .
Pewnego ponurego dnia zapadł wyrok.
" To rak " -te słowa przeszyły me ciało.
Już nie jestem taka jak kiedyś.
Żyję od chemii do naświetlań, od naświetlań do chemii.
Me ciało zosało zniszczone.
Me stopy i dłonie nie mają już sił by pomóc mi żyć.
Me oczy straciły diamentowy blask.
We włosach nie igra już słońce.
Jestem skrawkiem istnienia.
Pewnego słonecznego dnia odeszłam na zawsze.
Serce zabiłoostatni raz i ostatni oddech wydałam na świat.Przeszłam na drugą strone mostu ku wiecznej światłości.
Tam Bóg na nowo powołał mnie do życia .
Jestem Aniołem ozłotych lokach i diamentowych oczach.

[Piotr Sanocki]

Pytanie poza wierszem, jeśli można: to prawda?

Wiersz nie ma atmosfery, brak w nim większego ładunku emocjonalnego. Na pewno jest wyrzutem do kogoś, ale takim cichym jakimś. Przydałoby się sprawniejsze podzielenie go na strofy.

Pozdrawiam serdecznie
[sub]Tekst był edytowany przez Piotr Sanocki dnia 05-06-2004 15:20.[/sub]

[Adam_Szadkowski]

MEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE...

A.S.S.

[Wiktor Galmar]

Podzielam zdanie autorki,że smierć nie jest najgorsza rzecza jaka moze nas spotkać.Musimy tylko być "Aniołami' dla innych...

[Patrycja Rosłoniec]

Jeśli to prawda, pozostawię wiersz bez komentarza. Jeśli nie, proszę napisać. Wtedy pozwolę sobie na ocenę (mój punkt widzenia - prawdziwiej). Patrycja.

[Gruba Wiedźma]

prawda to czy nie..nie spiesz się podawać śmierci dłoni...sama po nią kiedyś sięgnie ... walory artystyczne nie oceniam gdyż jestem dyletantką :)

[Wiola Anioł]

smuteczke mi sie wkradł jak czytałam ten wiersz,i rzcezywiscie torche przesadziłas z tym "me" ale ogolnei moje wrazenia jets na plus