Obojętne

[M.E.FIRCHO]

jakże duszno
czasem od wspomnień
wychylam się z nich
ponad dachy niebezpiecznie

gdy w środku burza
grafitem skłębiona
dusi możliwość
oddechu większego

sznurkiem ściska
pętając mocniej
lata temu dni tygodnie
coraz mniej wymyka

a na niebie ciągle
te same odcienie błękitu
niewzruszone

[lubię latawce]

tradycyjnie mogę powiedzieć, że ładny ten wiersz
chociaż moim zdaniem przydałoby mu się troszkę
ogłady, ja bym widziała to w takiej wersji:

jakże duszno
czasem od wspomnień
wychylam się niebezpiecznie
ponad dachy

gdy w środku burza
grafitem skłębiona
dusi możliwość
większego oddechu

sznurkiem ściska
coraz mocniej
lata temu dni tygodnie
coraz mniej -wymyka

a na niebie ciągle te same
niewzruszone odcienie błękitu

mam nadzieję, że się nie pogniewasz ;)
pozdrawiam, angie :*

[M.E.FIRCHO]

Dziękuję Angie ;)

jak widać, skrzystałam z części Twoich rad, choć nie do wszystkich się jestem gotowa zastosować ;)

pozdrawiam,
M.E.