Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

naiwnie

maranatha neothenia
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

maranatha neothenia

maranatha neothenia

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

szkło w stopie w postaci
pogruchotanej kości
nie przeszkodziło w tańcu
gdzie rytmem zegar
rymem oddech jej
a ból formą modlitwy

jak w bajce gdy jedna taka
zapłaciła za miłość
stąpaniem po ostrzach noży
czuje się moje ciało

w nadziei na inny taniec
myślę, chodzę, czuję tylko o tym.

H.Lecter

H.Lecter

Opublikowano
Opublikowano

Może tak :

w stopie
szkło pogruchotanej kości
jak w bajce płacę za miłość
stąpaniem po ostrzach noży
moje ciało rytmem zegara
rymem oddechu
modlitwą bólu

w nadziei na taniec
myślę chodzę czuję
tylko o tym

pojaśniała nieco brunatna miłość,może od nadziei naiwnej (zawsze jest naiwna).Pozdrawiam neothenio.

H.Lecter

H.Lecter

Opublikowano
Opublikowano

Temat wynika zapewne z twojego " tu i teraz". Musi się wypisać do samego końca,wykrwawić,wykrzyczeć,wypłakać,wydrwić.To temat "klatka" ale z tej klatki można wyjść.I ty wyjdziesz -dopiero wtedy poznajemy swoją wielkość gdy musimy się podnieść.Twoje wiersze będą upadać i wznosić się razem z tobą,aż w końcu wrócą na swoje miejsce i będą już tylko (aż) poezją.Oj,chyba się wymądrzam...pozdrawiam,życzę słonecznych odcieni brązu.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Konrad Koper
      Mitologia

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Bogowie dziedziczą cechy wiernych.
    • Alicja_Wysocka
      nie przyszedł zegarmistrz

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Wochen  :)    
    • KOBIETA
      Cat eyes..

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @FaLcorN   „ Poszedłbym za Tobą, jak pustynia za wodą.  Głęboko w objęcia, aż po kontur serca.”       Poszłabym za tobą  jasną, mleczną drogą. Pomiędzy chmurami, bylibyśmy sami.   W zmysłowe przestrzenie gdzie świetliste cienie, rubinowym blaskiem  niebo rozświetlają.   pozdrawiam FaLcorN ;) 
    • Magdalena
      Madzia a wiesz

      Przez Magdalena · Opublikowano

      @hollow man Cytat: "Dobrze!!!!!!!!"
    • Stukacz
      Król Wężów

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Król Wężów w mitologii słowiańskiej pojawiał się dosyć często. Można go było spotkać pod leszczyną, na której rosła jemioła. Strzegł skarbów co było przyczyną, że ludzi kusiła wyprawa na jego włości. Ale nie do końca... Bardziej pożądane było jego mięso. Po odpowiednim przygotowaniu miało właściwości magiczne. Wyzwalało młodość, pozwalało zrozumieć mowę zwierząt i było eliksirem na porost włosów, co doprowadziło, że dzisiaj już nie spotkamy tego pięknego zwierzęcia.   Wersja muzyczna dla leniwych: 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Wiosna blisko, śpiew ptaków dookoła, Na krzewie leszczyny kwitnie jemioła, Biały przebiśnieg, cieplejsze powietrze, Budzi się życie i słychać to w wietrze, I słychać syk węża, i jego braci, I tupot nóg – ludzie w szyk idą zwarci, Z orężem pod pachą, z pochodnią w ręku, Bez krzty szacunku, bez strachu, bez wdzięku.   Zaciekłe twarze, krew czerwona w oczach Po długich, czarnych, nieprzespanych nocach, Gdy plan knuli jak wzbogacić się szybko: Czy ukraść księżniczkę? Czy z złotą rybką? Czy trzy spełnione życzenia wystarczą? Czy lepiej iść z mieczem i twardą tarczą? Czy podstępem chytrym? Czy nic nie robić? By się wzbogacić i życie ozdobić.   A wiosna radośnie woła i śpiewa, Już pierwsze pąki wypuszczają drzewa, A tam, pod korzeniem młodej leszczyny, Żyje ostatni z wężowej rodziny: Król Wężów. Długi, trzech ludzi przerasta, Z diamentu korona głowę porasta, Która każdemu takiemu zwierzęciu Po lat upływie wyrośnie dziesięciu.   Srebrzysta łuska przyozdabia ciało Jednak korona i łuska za mało, Bo mięso tych zwierząt główną przyczyną Że śmiercią z rąk ludzi tak szybko giną. A ma ono właściwości magiczne Nie tylko dziwne, ale dość liczne, O które walki śmiałkowie toczą, I w krwi wężów swoje miecze moczą.   Nieugotowane i zjedzone, Sprawi tak, że słowa wyłożone Z zwierząt świergotu, pisku czy ryku, Brzmią jak z człowieka ust i przełyku. Zaś ugotowane na oliwie, To co ludzie pożądają chciwie: Młodość. Młody umysł, młode ciało – Jedno i drugie wciąż będzie trwało.   Na krawędzi drzewa zawieszone I jak mak starannie wysuszone, Maści składnikiem niezbędnym, która Sprawi, że wyrośnie włosów fura Jak traw dywany co wczesną wiosną, Łąki, pola zielenią porosną. Złoto strzeżone przez Króla Wężów, Tylko pretekstem dla chciwych mężów.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...