zbiera się

[Lena Achmatowicz]

Rodzimy całe życie umieramy.
Świat kręci się wokół Ziemi, teraz widać to najlepiej.
Nocą wolno się wygłupić, oszukać. Pociągają nas błędy,
czasem spadam, lot jest bardzo krótki. Wybija ze snu.
Nie będę pierwszy.

dłoń wbita w sufit rozlewa szkło
na unerwioną posadzkę

kładę się nieżywa
słoje planet obracają się
kruszą kamienie
w pył

zapomnij Słońce
znów spadnie

żeby o tym nie myśleć
potrzeba wielu słów
prostych linii poręczy

w domu porozstawiane kulawe fotele
radary matki
zdania powtarzane przez ściany
głosy niesie rzeka będzie deszcz

nie mogę wyschnąć

[Antoni Slawbicki]

jakieś to takie półprzytomne

[Stefan_Rewiński]

Dla mnie - przytomne.

[Jimmy_Jordan]

radary matki the best
zdrówko
Jimmy

[Baba_Izba]

napiszę szczerze, po babsku:
nie rozumiem o czym ten wiersz,
nie potrafię równiez uzasadnić dlaczego
z przyjemnością go kilka razy czytałam.
Ma w sobie to "coś", co powoduje, że się podoba,
ale może to rodzaj poezji dla bardziej
wtajemniczonych (wyrobionych) czytelników?
Zamierzenie?
Z pozdrowieniami
- baba

[BARBARA_JANAS]

żeby o tym nie myśleć
potrzeba wielu słów
prostych linii poręczy


To mi sie naprawdę podoba. Potrzreba jakiegoś wstępu by miało wydźwięk. A ten wstęp nie bardzo mnie przekonuje. Do pracy rodacy... Pozdrawiam