Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zza ściany dobiegały żywiołowe
dźwięki raz po raz strzelały
śmiechowe petardy
na balkonie przyparta do pelargonii
piszczała dziewczyna
w głębi

gwar zakrapianej biesiady
piął się po murze bluszczem
zasilonym trawką
oplatał wężowo
dusił

krzyk rozdzierający salwami
toastów na zdrowie w bloku
za szczelnością okien spała
obojętność ze strachu
kuliła się

odarta ze wszystkiego
na stole rosła temperatura
w rytmie muzyki wirował sufit
bezradny pokój sięgał zenitu
nad ranem ucichło
dla niej

wciąż w uszach
szlała karioka

Opublikowano

Bardzo mi się podoba ta wierszowa balanga!
(W naturze, w realu - mniej).
Całość się dobrze czyta, tylko "bezradny pokój sięgały zenitu"-
nie bardzo rozumiem, może to źle odczytuję.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

Opublikowano

Bardzo zręcznie i ładnie napisane, nawet nie mam się do czego przyczepić, znaczy dobry wiersz ;P
Sam przekaz natomiast średnio do mnie trafia... jeszcze jestem za młody chyba - to jest lubie imprezy (czasami rzecz jasna i jeżeli są dobre i w dobrym guście ;)
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Angie, nic tu nie ma o śmierci ani o zasypianiu.
Peelka raczej będzie dalej żyła z dźwiękami karioki, której
pewnie nigdy nie zapomni. (Karioka to południowoamerykańska
odmiana fokstrota charakteryzująca się bardzo skocznym rytmem).
Dlaczego? To już pozostawiam czytelnikowi.
Cieszę się, że wiersz się podobał.
Dziękuję.

Serdecznie pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Robercie, nie mam nic przeciwko imprezom.
Nie ma tu negacji balangi. Chodzi o coś innego.
Ta dziewczyna też była młoda...pewnie uwielbiała taniec i imprezy,
tu zacytuję twoje słowa ...jeżeli są dobre i w dobrym guście
No cóż, tym razem karioka...
dalej pozostawiam swobodę interpretacji czytelnikowi.
Dziękuję, że podoba ci się wiersz.
Spąsowiałam, że nie masz do czego się przyczepić.
Przyznam, że miło usłyszeć.
Przekaz? Jeśli znajdziesz chwilkę, spróbuj się wczytać.
Jeśli pozostanie nadal "średnio", też nie najgorzej.
Dziękuję :)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

Z tego co ja sie dointerpretowałem to ta dziewczyna mieszkała razem z nimi tak ? czyli bo byli jej znajomi / wspólokatorzy - po prostu biedna dziewczyna najsłabsza z grupy tudzież nie chcąca mieszać się w "trawkę"...
smuuutno :(

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tak jak myślisz też mogłby być, choć niezupełnie...
Nie chcę do końca zdradzać zamiaru autora,
aby nie odbierać satysfakcji czytelnikom.
A z tym, że smutno, zgadzam się.
Cieszy, że pochyliłeś się jeszcze raz.
Dzięki.

Serdecznie pozdrawiam
-teresa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Z dawnych rozmów zostają czasem takie rzeczy - trochę żart, trochę cień, trochę czyjeś imię.   alicja jest smutna od dawna to cukier „kaloszkom” zaszkodził? czy z ptysia, czy z ptasia mam piórko, kapelusz potrafię wymodzić   sombrero, frigijka, panama - dokładam zmyślątko obłocze, tytułom na głowy zakładam cylinder, koronę lub toczek   alicja jest smutna dlatego, że słodziej się chciała wysłowić dla ciebie bym „boski” wybrała, pocukrzę - wyłącznie laurowy    
    • Bardzo wiele ciekawych wypowiedzi pod Twoim wierszem.    I tak i nie, możnaby rzec, to tak, jak wiele jest ludzkich twarzy.  Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • Cytrynka i goździk młodzieży! Już nie blond, lecz płowe, otulają głowę. Cytrynka od rozstań. W mig antyseptyczny. Odwagi na jednym chybotliwym włosie, gdyby brat bliźniaczek urodził się żywy, przyjaciel od dziecka w kapliczce na drzewie. Jak dobrze, że nigdy nikt go nie wybierał. Dziś ten mój i ten mój. Ideał. I żywy.        
    • Słowik szary z okolic Mławy niepochlebnie mówi o rdzawym, ten bliski krewny, rudy i wredny, kradnie mi trele, łasy sławy.   Powróciła świstunka z Afryki, złorzeczy, że w parku są dziki, opuściłam lasy przez „dzikie” hałasy, tu od świtu też rycie i kwiki. .
    • Jest piękny majowy dzień.   Siedzę obok ciebie, rozmawiamy.   Dziś pełno ciepła i słów miłości, które kieruję do Ciebie, mamo.   Widzę w Tobie nie tylko kobietę, matkę czy rodzica, ale przede wszystkim człowieka.   Dziś są czerwone róże, a obok nich jestem ja – tu przy Tobie.   Podziwiam Twój uśmiech, dobroć, wszystko to, co płynie z Twojego serca.   Przygotowałem dla Ciebie wiele niespodzianek, by serce cieszyło się jeszcze bardziej.   Od chwili moich narodzin jesteś przy mnie, zawsze byłaś i zawsze będziesz moją podporą.   Kto, jak nie Ty, dał mi najpiękniejszą matczyną miłość na świecie?   Twoje lata pełne poświęcenia dla naszej rodziny zasługują na więcej niż nie jedno serce – zasługują na nieskończoną wdzięczność.   Każdy dzień jest inny, zmienia się w swój unikalny sposób, ale myśli o Tobie pozostają niezmienne – będą zawsze i na zawsze trwały.                                                                                                                                                                                    Lovej . 2026-05-26                      Inspiracje . Matka 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...