Tego dnia

[Achilles_Rasti]

Morze czule pieściło piasek.
Wracało aby nabrać sił,
chcąc znów całować czule brzeg.

Czułem ciepło.
Może żar?
Ciała drżały ze szczęścia.

Słodki zapach otulał moją twarz, skronie.
To Jej włosy smagał słony wiatr.

Serca pełne białych róż.
Białych nenufarów.
Kwitnących, uginających się od namiętności.

Dłonie złączone w uścisku.
Błękitne niebo z szarym morzem.
Jedna dusza.

Słońce przezierało przez ciężkie chmury,
jak obietnica wieczności.

Lecz horyzont się pochylił.
Znużony starzec.

Czas się zatrzymał.

[Pancolek]

Banalność użytych fraz aż szczypie w oczy ;) Do następnego.

Pancuś

[Tova_Brink]

jeśli napiszę, że jak na przedstawioną w wierszu sytuację za dużo słów, gadania, podważę tym samym sens całego tekstu...ale tak to widzę
i skoro czas się zatrzymał to tym bardziej:/

poza tym słodko, za słodko, słodycz wypiera zamieżoną namiętność
takie wiersze się zdarzają:)

[Mr._Żubr]

Tytuł skojarzył mi się z pewną piosenką zespołu Hey.
A wiersz? Wystarczy przejechać wzrokiem po pierwszych wersach każdej strofy. To wystarczy, żeby być na nie.
Pozdrawiam

[Achilles_Rasti]

tak macie rację, za bardzo przerysowany :-)
tak to jest jak się wraca po długim czasie.
to do nastepnego... dzięki za krytykę :-)

[Sylwester_Lasota]

Na początku trochę za dużo tej czułości, dalej też...
Cukier w niewielkiej ilości sprawia przyjemność, w nadmiarze mdli.
Pozdrawiam.