Gdy brak wiosny

[Katarzyna Leoniewska]

nie wystarczy brzeg prześcieradła
którego można się uczepić
by nie wypaść ze snu

(a we śnie dzwonią zegary
wybijają ramy czasu)

budzić się
mrużyć oczy w obawie przed powietrzem

byle nie było za jasno
byle nie było za czysto

zbyt wcześnie

[lubię latawce]

świetny tytuł, niebanalny, a taki -hmm- wprost
podoba mi się treść, chociaż smutna, i nie wiem, czy wypada powiedzieć 'podoba mi się'.
mam taką małą sugestię: wyrzuciłabym ten wers:
"wybijają ramy czasu" - wg mnie to już dopowiedzenie, chyba niepotrzebne
ale żem żółtodziób na tym forum, to się nie wtrącam ;o)
pozdrawiam serdecznie, angelika

[Tali Maciej]

takie średnie bym powiedział, po dwóch pierwszych frazach wiedziałem co będzie dalej, a to już źle o tekście świadczy
pomysł stary jak świat więc aby ubrać go w oryginalną szatę trzeba trochu się namęczyć
tak więc do pracy ale już!

pozdrawiam(-:

[Katarzyna Leoniewska]

Do następnego przyłożę się bardziej - obiecuję!
I nauczka dla mnie: ponury nastrój niekoniecznie sprzyja dobrym wierszom ;)

[Pancolek]

Dosyć zgrabne, Kasiu, chociaż faktycznie Maciek ma trochę racji. Nie ma fragmentu, który chciałoby się zapamiętać. Chociaż co ja się mądruje, skoro mam identyczny problem ;p
Mały +

Pancuś

[Sylwester_Lasota]

Mam podobne odczucia co do "ram czasu" jak lubię latawce.
Pozdrawiam.

[Vera_Ikon]

Trochę na tak, trochę na nie...
Nie ma niczego nadzwyczajnego w tytule, ale na pewno tłumaczy zamysł.
Początek zaczął się bardzo ciekawie, bardzo... To na plus
Ale potem niestety zmizerniało...
"zbyt wcześnie" też posiada dozę swoistego uroku - kolejny plusik...
Tylko w tzw międzyczasie jest nijako-tako.
Pozdrawiam serdecznie

vera