gnój

[Tova_Brink]

kiedy już przełkniesz swoje nazwisko w żeńskiej formie
ckliwą – typowe – dedykację
mojemu guru melancholii
rozpoczniesz wreszcie spacer
po kruchym lodzie słów starannie dobranych
spokojnie zasnę jak zwykle za późno
rano nie znajdę cię przemoczonego -
koszmary zawsze wchłaniają życie

kiedy dobrniesz do końca już
z triumfem na mnie spojrzysz:
ja cię nauczyłem pisać!
ile ci zapłacili?
zacznę się ubierać, przemilczę nazwisko
bydlaka który mi to zrobił
wyjmiesz z szafy
swój gruby wojskowy pas
popłyną wspomnienia twojej młodości
mojej bezradności
trzeba go wyczyścić

w tym czasie ja przyniosę
wszystkie lustra z okolicy

[kaja-maja28]

tak wnoskuję,że pisałaś o sobie:)
'nazwisko w żeńskiej formie'
a pózniej piszesz ;na mnie'

tak zapytam?-to kto kogo nauczył pisać
moim zdaniem dobre
Ty tu ,On tam i...
wypominki skałdam
w tych lustrach dla Ciebie:)
Pozdrawiam milutko

[lubię latawce]

o kaju-maju! :(

Tova, bardzo dobry ten wiersz, podoba mi się w całości pierwsza i trzecia część i doprawdy nie wiem czemu tu tak pusto. W drugiej robi się chaos, ciężko coś zrozumieć, prowadziła mnie wyłącznie intuicja. Nie lubię takich tematów, ale świetnie sobie z nim poradziłaś/eś. Bardzo sugestywna puenta, chociaż tytuł odpychający (każdy bez wyjątku ma swoją godność). Ale nie chce mi się moralizować. Masa uczuć w tym wierszu, więc zostawiam plusa.

[kazelot]

"gnój" kuczoka, czy tak?
pelem jest dziewczyna, która była w takim samy świecie, która tłumaczy że nie tylko syn staje się swoim ojcem, ale i na córkach wyciskają oni to piekielne piętno, krąg w którym nie ma katów, są tylko ofiary...

świetny tekst.

[Bo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mam identyczne skojarzenia, a to znaczyć może, że udało sie autorowi szarpnąć właściwą nutę . mocne. gratuluję.