wojtekjarowski Opublikowano 15 Kwietnia 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 15 Kwietnia 2008 Może jest tak,że moje serce; Pęknięte na tysiąc kawałków; Nie dowie się,gdzie jego miejsce, Nie znalazło nic oprócz strachu? Może jest tak,że moja dusza, Zmęczona nieznanym pragnieniem, Gdy zżera ją tęsknoty susza Nie wierzy już w swoje istnienie? Może jest tak,że moje słowa To krawędzie ostrych kamieni, Ranią,lecz ich nawet nie można Na głuche milczenie wymienić? A może tak,że moje myśli, Jak chmury po niebie burzowym Płyną,a mnie tylko się przyśnił Piękny sen,o życiu spełnionym?
Judyt Opublikowano 16 Kwietnia 2008 Zgłoś Opublikowano 16 Kwietnia 2008 mnie się raczej to widzi jak: ah gdybym poznał (...) mmm, pozdrawiam ciepłoniaście
teresa943 Opublikowano 18 Kwietnia 2008 Zgłoś Opublikowano 18 Kwietnia 2008 Tak do końca nigdy nie poznamy jak to jest naprawdę, jednakże warto czasami zadumać się. Twój sen jest pragnieniem zrozumienia życia? Serdecznie pozdrawiam -teresa
wojtekjarowski Opublikowano 18 Maja 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Maja 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Chyba każdy z nas pragnie na swój sposób zrozumieć życie. Chyba każdemu z nas się to nie uda. I może tak powinno być? Świadomość to broń obosieczna...
wojtekjarowski Opublikowano 18 Maja 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Maja 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Chyba każdy z nas pragnie na swój sposób zrozumieć życie. Chyba każdemu z nas się to nie uda. I może tak powinno być? Świadomość to broń obosieczna... Pozdrawiam i dziękuję za komentarz,prawda - późno ale szczerze :-)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się