Kilka impresji z górnej Mongolii

[Gość wisław miłorski]

w Andaluzji tańczy się krwiście - Felipe wie.
stopy są ornamentem przestrzeni, więc wije się
jak pies, głośno warczy w rytmie flamenco.
zmysłowa realność rozmiękcza fantazję,
oświeca żądze i płonie jak kwiat agatu we włosach.

minuty pospiesznie kapią jak nasienie. perwersja
ta senna religia marzeń, rozpływa się miękko
jak camembert w ustach. Felipe lubi przepych
suto zastawione piersi, zupę z jeżowców
wyjada zachłannie nożami, łyżkami.

symetria jest estetyką głupców, dlatego
zakłada stringi barocco, najczęściej na głowę.
każdy na prawo do szaleństwa, do trwałej pamięci.
a odrobina ekstrawagancji to tylko malarska alchemia.

Felipe, ten bystry torreador wyobraźni
potrafi zamieniać grzyby w płonące żyrafy.
w jego źrenicy czai się tygrys, warczy w dali,
jest dziki. słyszysz. to echo halucynacji.

[Joanna_W.]

Jeśli o halucynacjach, to świetnie.

malarska alchemia
perwersja - senna religia marzeń
>>> niesłychany wynik zmieniania grzybów w płonące żyrafy

Uważam, że to bardzo dobry tekst.
Pozdrawiam. A.

[Gość wisław miłorski]

oj tak po niektórych grzybach podobno widać żyrafy, ja na grzybach nie jestem tak więc tego tortu nie skosztuję
Pozdrawiam

[Gość wisław miłorski]

Państwo wybaczą, ale apaństwa komentarze są dosc tendencyjne, to taj jakby Proces KAfki odczytywac jako kryminał (sic!). Halucynogennych specyfików nie używam (starcza mi wyobraźnia). Proszę czytając zrezygnować z dosłowności, skupić się pomyśleć, zastanowiś się nad interkstami- ten wierszyk ma całe gros odnośników, tropów dla czytelnia choć nie jest najlepszy, to o czymś opowiada, pytanie brzmi: o czym?

[Joanna_W.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oki, ja wybaczam (co mi tam). Mój komentarz nie był tendencyjny, był w całej rozciągłości na temat tematu.

Pozdrawiam. A.

[Mirosław_Serocki]

Rzeczywiście tropów mnóstwo. Pierwszy, który się nasuwa, to Salvador Felipe Jacinto Dali i jego dzieła (nie tylko obrazy). "Pies andaluzyjski", "Płonąca żyrafa", "Uporczywość pamięci" czy "Wielki masturbator" to tylko niektóre z tych, jakie przychodzą na myśl przy czytaniu tego wiersza.
Kolejnym tropem może być Andaluzja i Malaga, gdzie urodził się Pablo Ruiz Blasco.
Lubię takie wiersze. Dzięki
Pozdr.
[sub]Tekst był edytowany przez Mirosław Serocki dnia 30-05-2004 15:46.[/sub]

[Gość Maniek D Sad]

gdy anda luzja słonia krokiem mrowi się
w oddali, a kanibalizm doskwiera jesieni
narcyzem lotu trzmiela koi sen
gali w rybiej waginy gardzieli

[agnieszka puczynska]

Krótko, bo z całkowitego zaskoczenia, że w P:), trafiasz w mój gust malarski i nie tylko, po dawce tekstów makabreskowych miło przeczytać wreszcie SŁOWA:) pozdr. aga