Czekam

[Roman Kręplewicz]

1 Już osiem miesięcy
jesteś w łonie matki,
najpiękniejszej z kobiet
i najlepszej z mam.
Chcę byś przyszedł mój synu
z wiosną, niczym ptaki,
wracające do gniazd swych,
gdy im karze Pan.

2 Ubogacisz rodzinę,
wejdziesz w życia dni.
Choć jesteś moim synem,
to nie tylko Ty
chcesz mieszkać razem z nami,
jeszcze siostrę masz i brata
który sobie
buduje swój świat.

3 Teraz czekam na ciebie,
z mamą, siostrą Twą,
która nie chce być samą.
Kocham też i ją.
Bo jest moją córeczką,
i nie tylko Ty,
moje maleńkie dziecko
wypełnisz mi dni.

4 Chcę abyście oboje
podzielili się
miłością, którą wam daję,
i kochali mnie
i mamę, która w cierpieniu
dała życie wam.
W miłości ofiarowanej
nie zostałem sam

Roman Kręplewicz Tomaszów Lubelski 1.03.2008

[JacekSojan]

to hymn ojca przy nadziei;
szkoda tylko, że sztuka poetycka utknęła gdzieś na porodówce; a może nawet nie zaciążyła...
J.S

[fantom]

czułe, rozczulające. przeogromnie.

[kuba gajewski]

Gościu, ty naprawdę jesteś mężczyzną? :D

[Bogdan Zdanowicz]

Wyrażam wyrazy współczucia autoru.
pzdr. b

[Magdalena Czerwińska]

czy to dział prozy rymowanej?

[e-m-e-m]

wyrazy współczucia to za mało powiedziane,
gratulacje i kondolencje,
ave

[M._Krzywak]

Zawsze trochę jest mi smutno zadawać rany tak "uczuciowej poezji" - no, ale umówmy się - jak ktoś wkleja coś gdzieś, to przynajmniej powinien mieć pojęcie - co i gdzie. A tutaj najwyraźniej tego pojęcia się nie ma.