teresa943 Opublikowano 25 Marca 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 postarzało się życie pokurczyło twarz pajęczyną zmarszczek spowita staromodny woal na kapeluszu zapomnianym w szafie samotność z pamięci wyjęła korale ujęła w drżące dłonie wspomnień czule spojrzenie wyblakłej źrenicy uwolniło jedną łzę samotną wolno płynęła po zwiędłym policzku rozczulona a dłonie wciąż drżały palce z rozkoszą przesuwały paciorki chwil drogich po nitce rozwijanej z kłębka był coraz chudszy zaraz skończy się zatrwożyło potknięcie żal gardło ścisnął pamięć wypadły korale na dywan rozsypały cicho toczące się życie do końca
lubię latawce Opublikowano 25 Marca 2008 Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 pięknie aż wzruszenie gardło ściska. koralami pozdrawiam, angie
teresa943 Opublikowano 25 Marca 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję. Serdecznie pozdrawiam -teresa
Judyt Opublikowano 25 Marca 2008 Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 z szafy wyjęte, zdaje się pamiętam pozdra. ciepła
Pancolek Opublikowano 25 Marca 2008 Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 postarzało się życie pokurczyło twarz pajęczyną zmarszczek spowita staromodny woal na kapeluszu zapomnianym w szafie z pamięci wyjęła korale ujęła w drżące dłonie spojrzenie wyblakłej źrenicy palce z rozkoszą przesuwały paciorki chwil po nitce rozwijanej z kłębka coraz chudszego zaraz skończy się zatrwoży potknięcie ściśnie gardło wypadną korale na dywan rozsypią cicho toczące się życie do końca Usunąłem wszelkie nazwy uczuć, które zawsze upłycają wiersz w moim odczuciu, Teresko. Oczywiście, zrobisz z tym, co tylko zechcesz. Ode mnie plus za kilka naprawdę interesujących metafor i minus - za dopowiedziane emocje. Pancuś
Robert_Siudak Opublikowano 25 Marca 2008 Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 Po części poparłbym Pancolka, ale zostawłbym: "samotność z pamięci wyjęła korale" Całość melancholijnie smutna, ale piękna. Pozdrawiam.
teresa943 Opublikowano 25 Marca 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. twoje rady też pamiętam dziękuję pozdrawiam serdecznie -teresa
teresa943 Opublikowano 25 Marca 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję za czytanie, własną propozycję, za plusa i za minusa też, bo wszelkie dobre rady są cenne, ale twoja wersja, Pancolku, zmienia zbyt dużo...u ciebie na końcu jest czas przyszły, tymczasem to przesuwanie "korali" w czasie dobiegło końca (odkryte emocje nie są chyba rażąco "kawoławowe"). Na razie nic nie zmienię. Serdecznie pozdrawiam -teresa
teresa943 Opublikowano 25 Marca 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję. Całość oparta na fakcie autentycznym. Serdecznie pozdrawiam -teresa
Waldemar Talar Opublikowano 25 Marca 2008 Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 do mnie wiersz trafił -przypomniał mi znaną piosenkę- a otwarcie wiersza i zamknięcie super . wzruszający i pełen poezji . serdeczności życę
Marlett Opublikowano 25 Marca 2008 Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 Tereso! Jest czas radości, czas smutku. Co zaczęte kończy. Każde życie jest umieraniem, ale wiele zależy od nas jak się to stanie. PozdrawiaM.
Marusia aganiok Opublikowano 25 Marca 2008 Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 Podoba mi się pierwotny zapis, chociaż pancolkowy też niczego sobie:))) Fajny wiersz, ma w sobie dużo nostalgii i ciepła:) Pozdrawiam:)
Jego Alter Ego Opublikowano 25 Marca 2008 Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 bardzo porusza koniec, wiersz dziala tak jak jak wiersz powinien działać,ale zgadzam się z Pancusiem co do emocji, przemyśl to raz jeszcze, warto pozdrawiam /martyna
Gość Opublikowano 25 Marca 2008 Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 mam kilka skojarzeń autorka po: pierwsze - pisze moim uczuciem drugie - uwielbia korale trzecie - tęskni podobnie czwarte - dostrzega upadek piąte - zna drogę szóste - nie potrafi wyrzec siódme - wnosi kamienie ósme - kocha dziewiąte - we łzach łagodzi dziesiąte - w patos zasypia kłaniam pustą
teresa943 Opublikowano 25 Marca 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję. Cieszę się, że trafił i wzruszył. Odwzajemniam serdeczności:) -teresa
teresa943 Opublikowano 25 Marca 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Prawda. Przy końcu staje przed oczami całe... ostatnia refleksja zależy od tego jak się żyło. Pozdrawiam serdecznie -teresa
teresa943 Opublikowano 25 Marca 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję Marusiu. Cieszy, że się podoba. Pozdrawiam -teresa
teresa943 Opublikowano 25 Marca 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję. Na razie nic nie przychodzi do głowy. Pozdrawiam serdecznie -teresa
teresa943 Opublikowano 25 Marca 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. ciekawe skojarzenia, niczym dekalog...niektóre nawet trafne, ale wielu nie rozumiem dzięki za pochylenie serdecznie pozdrawiam -teresa
Tali Maciej Opublikowano 25 Marca 2008 Zgłoś Opublikowano 25 Marca 2008 smutek nostalgia, refleksja trudny temat aby nie otrzeć się o banał, myślę że tutaj się to udało i wyszedł wiersz a nie ochy i achy smutasowe pozdrawiam
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się