po prostu

[anna_rebajn]

coraz mi zimniej w twoich dłoniach
jak w cienkim swetrze chłodną nocą
która znajduje we mnie wierzbę
ze starchu drżącą

myśli samotnie spacerując
brzegiem poduszek wygniecionych
szukają ciepła co wyciekło
z bezpiecznych dłoni

i chociaż jesteś całkiem blisko
bezsenność rośnie z każdą chwilą
karmiąc niepokój który wzrasta
z podwójną siłą

dotykam wzrokiem rysów twarzy
błądząc po ścieżkach drobnych zmarszczek
by znaleźć kilka odpowiedzi
na mapie zmartwień

nikt nie obiecał nam kochany
szczęścia co w końcu nie okrzepnie
więc się uśmiechnij choćby we śnie
a będzie cieplej