Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jaką nutą zagra wplatając we włosy
symfonie zapachów gdy dotykiem bosym
przemierzywszy morza brzegi stroi kwiatem
pelerynę tęczy rozściela nad światem

przez mosty kolorów rotańczona kroczy
z lekka otwierajac zielonkawe oczy
świeżością dywanów ugory pokrywa
spontaniczna pani dostojności diva

słychać głos radości drzewo pąkiem tryska
jakby upojone przyjrzawszy się z bliska
nie dowierza cudom młodości w ramionach
i że zima sroga już powoli kona

ciepłem wlanym w serce uśmiechem na twarzy
zwiewnością motyli zachęca by marzyć
nadzieję nam daje na miłości chwile
szepty białych nocy zostawiając w tyle

Opublikowano

Ten wiersz przyciąga, każe zastanowić się nad sensem rzeczy ważnych, mniej ważnych.
Czytając ten tekst można nabrać optymizmu. Zima mija powoli, a jednak mija... Myśli dobrze ubrane w słowa. Mądre i piękne, a co najważniejsze przemyślane spostrzeżenia.
Pozdrawiam i życzę sukcesów

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ale ta lekkość, zwiewność, urokliwość już zawsze będzie dla mnie woalem wiersza właściwie bez treści do głębszej refleksji - nowatorskiej i zaskakująco ujętej.

Pancuś
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ale ta lekkość, zwiewność, urokliwość już zawsze będzie dla mnie woalem wiersza właściwie bez treści do głębszej refleksji - nowatorskiej i zaskakująco ujętej.

Pancuś
dziekuje za przeczytanie.....wiem, ze to nic rewelacyjnego, ale czasami tak mam....zapisuje mysli jak leca.....pozdrawiam ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


hmmm....chyba musze sie wytlumaczyc.....wiersz raczej napisany zgodnie z regulaminem rymowanek i pomyslalam, ze interpunkcja jest zbedna, bo rytm sam mowi za siebie, ale....jesli inni maja problemy z odbiorem, to moze faktycznie powinnam ja wprowadzic....pomysle i dziekuje za plusy jak i minusa...serdecznosci ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bogowie dziedziczą cechy wiernych.
    • @FaLcorN   „ Poszedłbym za Tobą, jak pustynia za wodą.  Głęboko w objęcia, aż po kontur serca.”       Poszłabym za tobą  jasną, mleczną drogą. Pomiędzy chmurami, bylibyśmy sami.   W zmysłowe przestrzenie gdzie świetliste cienie, rubinowym blaskiem  niebo rozświetlają.   pozdrawiam FaLcorN ;) 
    • @hollow man Cytat: "Dobrze!!!!!!!!"
    • Król Wężów w mitologii słowiańskiej pojawiał się dosyć często. Można go było spotkać pod leszczyną, na której rosła jemioła. Strzegł skarbów co było przyczyną, że ludzi kusiła wyprawa na jego włości. Ale nie do końca... Bardziej pożądane było jego mięso. Po odpowiednim przygotowaniu miało właściwości magiczne. Wyzwalało młodość, pozwalało zrozumieć mowę zwierząt i było eliksirem na porost włosów, co doprowadziło, że dzisiaj już nie spotkamy tego pięknego zwierzęcia.   Wersja muzyczna dla leniwych: 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Wiosna blisko, śpiew ptaków dookoła, Na krzewie leszczyny kwitnie jemioła, Biały przebiśnieg, cieplejsze powietrze, Budzi się życie i słychać to w wietrze, I słychać syk węża, i jego braci, I tupot nóg – ludzie w szyk idą zwarci, Z orężem pod pachą, z pochodnią w ręku, Bez krzty szacunku, bez strachu, bez wdzięku.   Zaciekłe twarze, krew czerwona w oczach Po długich, czarnych, nieprzespanych nocach, Gdy plan knuli jak wzbogacić się szybko: Czy ukraść księżniczkę? Czy z złotą rybką? Czy trzy spełnione życzenia wystarczą? Czy lepiej iść z mieczem i twardą tarczą? Czy podstępem chytrym? Czy nic nie robić? By się wzbogacić i życie ozdobić.   A wiosna radośnie woła i śpiewa, Już pierwsze pąki wypuszczają drzewa, A tam, pod korzeniem młodej leszczyny, Żyje ostatni z wężowej rodziny: Król Wężów. Długi, trzech ludzi przerasta, Z diamentu korona głowę porasta, Która każdemu takiemu zwierzęciu Po lat upływie wyrośnie dziesięciu.   Srebrzysta łuska przyozdabia ciało Jednak korona i łuska za mało, Bo mięso tych zwierząt główną przyczyną Że śmiercią z rąk ludzi tak szybko giną. A ma ono właściwości magiczne Nie tylko dziwne, ale dość liczne, O które walki śmiałkowie toczą, I w krwi wężów swoje miecze moczą.   Nieugotowane i zjedzone, Sprawi tak, że słowa wyłożone Z zwierząt świergotu, pisku czy ryku, Brzmią jak z człowieka ust i przełyku. Zaś ugotowane na oliwie, To co ludzie pożądają chciwie: Młodość. Młody umysł, młode ciało – Jedno i drugie wciąż będzie trwało.   Na krawędzi drzewa zawieszone I jak mak starannie wysuszone, Maści składnikiem niezbędnym, która Sprawi, że wyrośnie włosów fura Jak traw dywany co wczesną wiosną, Łąki, pola zielenią porosną. Złoto strzeżone przez Króla Wężów, Tylko pretekstem dla chciwych mężów.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...