Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Fiumicino Termini metro
hotelik Campo dei Fiori
Buona sera portier

Via della Pace kafejka urocza
rozśpiewani Włosi
Fontana di Trevi plusk monet
Santa Maria Maggiore
przyciąga

noc rozgwieżdżona upaja
jak wino w twoich oczach
uderza do głowy
romantycznie

Bazylika w Tybrze zatopiona
tysiącami barw w światłach
widok z mostu
urzeka

tłumy z całego świata
rozmarzone
na Hiszpańskich Schodach ktoś
podarował różę
pomachał

żal wracać
Opublikowano

noc romantyczna w twoich oczach
miłość uderza do głowy
jak wino
w światłach Bazylika zatopiona w Tybrze
nie sposób oderwać wzroku
ani opisać widoku
*
tereso, rym psuje atmosfere, taki oderwany, i za mało tajemniczości, za bardzo ławowo,
ciut, poprawy i będzie dobry wiersz
Scmok
Stanka

Opublikowano

a może tak ostatnie trzy zwrotki

noc rozgwieżdżona upaja
jak wino w twoich oczach
miłość uderza do głowy
tak romantycznie

Bazylika w Tybrze zatopiona
tysiącami barw mieni się w światłach
widok z mostu
urzeka

pod chmurką tłumy z całego świata
jak my rozmarzone
na Hiszpańskich Schodach ktoś
podarował różę ręką pomachał
żal wracać


proszę o radę, jak lepiej

pozdrawiam
-teresa

Opublikowano

Bazylika zatopiona w Tybrze
mieni się tysiącami barw
widok z mostu
urzeka___________to jest świetne,
u-rzeka

tereso, wiem że lubisz? inwersje, ja nie za bardzo, więc po mojemu tak...
ale jak wiesz autor decy(BELI)duje;)))
serdecznie Scmok
*
noc rozgwieżdżona upaja
jak wino w twoich oczach
uderza do głowy
romantycznie

Bazylika w Tybrze zatopiona
tysiącami barw
widok z mostu
urzeka

i tłumy z całego świata
rozmarzone
na Hiszpańskich Schodach ktoś
podarował różę
pomachał
żal wracać

powycinałam wtórności, niepotrzebne dopowiedzenia
wybieraj,
ściskam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stanko, masz wprawę w wycinaniu, uczę się od ciebie, ale taki tam ze mnie...ech,
pomyślę i wybiorę, dziś cosik żem zmęczona, więc oddaję uściski
dziękuję:))))) cmok
-teresa
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dobrze, że jesteś
jakoś nie umiem się zdecydować na wybór...czy wersja okrojona (pomoc Stanki)
czy poprzednia...czekam na jakieś światło i nie wiem, może coś podpowiesz?

sedeczności przesyłam
-teresa
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dobrze, że jesteś
jakoś nie umiem się zdecydować na wybór...czy wersja okrojona (pomoc Stanki)
czy poprzednia...czekam na jakieś światło i nie wiem, może coś podpowiesz?

sedeczności przesyłam
-teresa
Spróbuję Teresko, ale ja w tym jestem nie za mocna:

z Fiumicino do Termini metro
Campo dei Fiori hotelik portier
Buona sera wita....................wg. mnie trochę źle się czyta,
za dużo nazw własnych


spacer Via della Pace
kafejka rozśpiewani Włosi
fontanna di Trevi plusk monet
przyciąga

Bazylika w Tybrze
zatopiona tysiącami barw
widok z mostu
urzeka

noc rozgwieżdżona
jak wino w twoich oczach
uderza do głowy upaja
romantycznie

tłumy ludzi świata
na Hiszpańskich Schodach
wielojęzyczne
ktoś podarował różę
pomachał zawołał
arivederci

żal wracać


nie jestem pewna pisowni arivederci,
radzę Ci: ułóż tak, żeby nadal to było Ci bliskie -co opisujesz,
niech Ci "leży".

Stanka, zna się na rzeczy, ale nie daje gotowizny, zawsze możesz
coś jeszcze doprawić własnym smaczkiem.
Pozdrawiam bardzo wiosennie
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dobrze, że jesteś
jakoś nie umiem się zdecydować na wybór...czy wersja okrojona (pomoc Stanki)
czy poprzednia...czekam na jakieś światło i nie wiem, może coś podpowiesz?

sedeczności przesyłam
-teresa
Spróbuję Teresko, ale ja w tym jestem nie za mocna:

z Fiumicino do Termini metro
Campo dei Fiori hotelik portier
Buona sera wita....................wg. mnie trochę źle się czyta,
za dużo nazw własnych


spacer Via della Pace
kafejka rozśpiewani Włosi
fontanna di Trevi plusk monet
przyciąga

Bazylika w Tybrze
zatopiona tysiącami barw
widok z mostu
urzeka

noc rozgwieżdżona
jak wino w twoich oczach
uderza do głowy upaja
romantycznie

tłumy ludzi świata
na Hiszpańskich Schodach
wielojęzyczne
ktoś podarował różę
pomachał zawołał
arivederci

żal wracać


nie jestem pewna pisowni arivederci,
radzę Ci: ułóż tak, żeby nadal to było Ci bliskie -co opisujesz,
niech Ci "leży".

Stanka, zna się na rzeczy, ale nie daje gotowizny, zawsze możesz
coś jeszcze doprawić własnym smaczkiem.
Pozdrawiam bardzo wiosennie
- baba

dziekuję za pochylenie i poświęcony czas, jak zawsze służysz pomocą
wybiorę jak mi się "ułoży"; pierwsza zwrotka w nazwach zawiera opis
b. długiej podróży w telegraficznym skrócie tylko to "wita" może rzeczywiście
ciutkę "zgrzyta"...zobaczymy

pozdrawiam serdecznie
-teresa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Starzec ;) To zależy w czym. Bo śmiejących się warto naśladować (ale nie należy ich prześladować! :)). Cierpiących nie naśladować ale pomagać im, jak kto potrafi i jakie ma możliwości, to oczywiste. Dzięki, również pozdrawiam:)    
    • @Migrena   Niesamowity tekst! Świetny turpizm zmieszany z egzystencjalnym dramatem. Metafory więziennego brudu uderzają - zwłaszcza Bóg, który "zagląda tu tylko na przeszukania" i boi się włożyć rękę do kibla. Odbiera to resztki nadziei na jakiekolwiek sacrum. Rewelacyjny, duszny klimat, bo wiersz dusi od samego początku - "powietrze o gęstości niemytej skóry" sprawia, że fizycznie czuć ten zaduch. Krata łapiąca stację cisza - to genialne! Podział celi na role (profesor, malarz, kucharz i "cień") tworzy mikrokosmos, w którym mur faktycznie staje się piątym i stabilnym elementem. Ale pod warstwą więziennego realizmu kryje traktat o utracie tożsamości. Porównanie człowieka do „kostki rosołowej bez opakowania” czy systemu zapominającego o przeterminowanych konserwach ma w sobie niesamowitą, gorzką siłę. Narrator jako „cień od oddechów”, który zbiera do kieszeni sapnięcia współwięźniów, staje się żywym archiwum ich ukrytego bólu, ale jest to również bolesne współuczestnictwo. Fraza o byciu „posklejanym cudzymi historiami, które już się nie odkleją” to esencja prawdziwego współodczuwania. Autor przywraca tym ludziom podmiotowość tam, gdzie system próbuje ich zrównać z betonem. Znakomity, mądry wiersz.
    • @jazzkółka Cudawianki.
    • @Leszek Piotr Laskowski Ech, choćby na chwilę się ziściło  :))
    • Dziś widzę lepiej zmarłych ich życie ich radosne chwile   wszystko to na moment   ciężar przygniata mnie do ziemi i muszę odetchnąć   a była sensacją   przy stole wino gasi pragnienie w jego czerwonej barwie pływają obrazy   zmarli piją i roztrząsają dylematy   śmieją się słyszą o wiele więcej i krążą wokół własnych wniosków   a to życie rozpływa się nie gasi pragnienia.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...