Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w starych domach stare kobiety
na portretach rodzinnych we wnętrzu
nieustannie płowieją bezgłośnie

stare kobiety w zbyt pustych mieszkaniach
godnie przyjmują samotność

czasem chciałyby porozmawiać
lecz coraz częściej nie mają nic do powiedzenia

dawno już poznały prawo duńskiego miasteczka Jante
bolesną prawdę o tym czy coś znaczą
nie wiedzą czy przez to cierpią

chmury depresji przepływają przez nie
jak tratwy sunące podtopionymi korytarzami
nieczynnych kopalni

przerażone obojętnością ścian i sprzętów
nieplanowo zapadają w letarg

wybudzone głośniejszym dźwiękiem
z nadzieją otwierają oczy
by ślepnąć

po omacku szukają wyjścia

trafiają na kubek bez uszka
na niedomyty talerz
na strzaskany przenośny telefon

potykają się o fotel na kółkach
który nigdy nie mieścił się w drzwiach do łazienki

drewnianymi palcami sterują pilotem
przechwytując kanały telewizyjnych stacji

kraty w oknach nie cieszą
sąsiedzi zaglądają rzadko
a one bywają głodne

stare kobiety wyrzucając śmieci do kubełka
zazdroszczą odpadkom

Opublikowano

Jako kobieta drugiej młodości ;) powiem tak: No strasznie żałośliwy te wiersz. W dodatku imputuje czytelnikowi tylko jeden punkt widzenia, nie zostawiając mu miejsca na refleksję, ani własy stosunek prezentowanego obrazu.
Chociażby ten fragment:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ja bym jeszcze nad nim popracowała, oskrobała go trochę z jednoznaczności.

stare kobiety za oknami w kratkę
godnie podejmują samotność


To oczywiście pomysł pierwszy lepszy i nie twierdzę, że wspaniały. Wyłącznie ilustracja tego, co chcę powiedzieć.
Pozdrawiam :-)
Opublikowano

Smutne miejsce, i jak wnioskuję z treści, to dom starców. Tylko ten niedomyty talerz sprawia, że budzi się we mnie wątpliwość - czy to aby na pewno o kobiecie być powinno. Bardziej mi tu pasuje stary mężczyzna, dlatego trafniejsze byłoby ujęcie tematu bez określania płci - po prostu stary człowiek.
pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ależ to powinno byc jednoznaczne! nie mogę skrobać, bo przefajnuję :)
no cóż, kraty w oknach (kiedys dla ochrony przed złodziejami) teraz dręczą, bo one, tj. kobiety nie w pełni sprawne, nie boją sie już, tak jak to bywało kiedyś, utraty zgromadzonych przedmiotów ; czym innym zaprzątnięte są obecnie ich głowy. świat (dobrze znany do tej pory) wywraca się (w ich przekonaniu) do góry nogami i czują sie w tym swiecie coraz częsciej zbędne i nierozumiane.
okna w kratkę- ech, nie! to jakby poeta lekkim tonem chciał skwitować trudną życiowo sytuację tych osób.
niemniej - dziękuję. nasze mysli na tym podwórku biegają , jak widać, całkiem niezależnie. i to jest fajne, lecz... często ,okazuje sie, nie potrafimy jednakowo widzieć problemu. być może dzieje sie tak za sprawą wrażliwości, która jest uwarunkowaniem osobniczym.
ech, co ja tu wypisuję.
tak sobie nawet pomyslałam ,że może powinny być "twierdze mieszkań" , ale... dałam spokój.se.
a że wiersz żałosliwy. hehe. dobrze , że nie skwitowano iż żałosny on. choć w tym moja wygrana :)
pozdrawiam
zmienna Bo
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



o, przepraszam, a niby w jakim celu ja mam obowiązek być tu trendy?
ha! wiem, wiem - kilka linijek i ciężar ołowiu. a mogęż ja się z Wami, poeci, nie zgadzać? ja tu , widzę, jestem jak babcia Ludwika, której wszystkim jest trochę żal. a żałujcie, żałujcie. aż mi się robi ciepło od tej żałości Waszej :) tak między nami: tak ciepło jakby mi strajkująca pielęgniarka (dla oszczędności czasu własnego) zbyt szybko w żyłę calcium ładowała.
i po cóż mi wieloznaczność?! no, może nie mnie, a utworkowi? a, w żadnym razie!
serdeczności
Bo
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



o, przepraszam, a niby w jakim celu ja mam obowiązek być tu trendy?

nie wspominaŁam o byciu 'tredndy'. daŁam tylko
kilka luźnych sugestii.



ja tutaj nikogo nie żaŁuje. no może tylko
tych, którzy piszą grafomanię a w Zetce siedzą :].
poza tym nie rozumiem tego caŁego zamieszania.
czŁowiek chce dobrze, a tu :]

Espena :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



o, przepraszam, a niby w jakim celu ja mam obowiązek być tu trendy?

nie wspominaŁam o byciu 'tredndy'. daŁam tylko
kilka luźnych sugestii.



ja tutaj nikogo nie żaŁuje. no może tylko
tych, którzy piszą grafomanię a w Zetce siedzą :].
poza tym nie rozumiem tego caŁego zamieszania.
czŁowiek chce dobrze, a tu :]

Espena :)


nie ma zamieszania. no może troszkę:)
ależ to doskonale jak takim grafomanom jak ja próbuje się ucierać nosa.
no cóż -zbiorę się w sobie i jeszcze coś zrobię . pożytecznego. ku uciesze innych. i zadowoleniu :)
hej, ho
Bo
Opublikowano

a moja stara
ciągle się stara
uśmiecha się radośnie
nie wchodzi w szkodę
(chyba, że bodę)
co rok przypędza wiosnę.
:)
Wiem, może nie powinienem, ale straszliwie smutaśno się zrobiło.
Według mnie zbyt uogólnione, nie każdy stary człowiek tak się czuje i tak myśli.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nie wspominaŁam o byciu 'tredndy'. daŁam tylko
kilka luźnych sugestii.



ja tutaj nikogo nie żaŁuje. no może tylko
tych, którzy piszą grafomanię a w Zetce siedzą :].
poza tym nie rozumiem tego caŁego zamieszania.
czŁowiek chce dobrze, a tu :]

Espena :)


nie ma zamieszania. no może troszkę:)
ależ to doskonale jak takim grafomanom jak ja próbuje się ucierać nosa.
no cóż -zbiorę się w sobie i jeszcze coś zrobię . pożytecznego. ku uciesze innych. i zadowoleniu :)
hej, ho
Bo

nie twierdzę, że Twój wiersz to grafomania, zresztą, miaŁaś
więcej przyzwoitości i zaczęŁaś od P - chwaŁa za to.

a no czekam na te pożyteczne rzeczy :P

Espena :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...