Ballada "Usta"

[Robert_Siudak]

Zbrodnia to niesłychana,
Pani podrywa pana;
Wyrwawszy skrzętnie pieści,
Miłości wyznaje treści.
Usta czerwienią zasiewa,
Zasiewając tak śpiewa:
”Rośnij miłości wysoko,
Jak on wierny głęboko;
Jak on wierny głęboko,
Tak ty rośnij wysoko.”

Wnet cała spełniona,
Męża już swego żona.
Bieży przez miasta aleje,
Stojąc w korku nudnieje.
Wtem dzwoni serca wybranek:
-„Nie w domu noc spędzę i ranek”
-„Jak to ?”-żona nie wierzy,
litanie ciska przekleństw, pacierzy.
-„Delegacja ciężka mnie wzywa.”
Mąż praco holizmem obrywa.
Żegna się więc czule,
tęsknoty opisując bóle.
Pieści, kocha, całuje
Wierność obiecuje.

Żona wieczornie samotna,
Ucieka myślą obrotna
Ku męża swego postaci.
Łzami za tęsknotę płaci.
Koszule jego wyjmuje,
Zdjęć setki całuje.
Uczuciem pustki zmęczona,
Pada snem zwyciężona


Nocny cud! Przemiana-
Ustom czerwień odebrana.


Rano kobieta, nie żona
Z miłości już nie kona.
Ni tęsknić jej, ni szlochać;
Ni wzdychać jej, ni kochać.

Wtem u progu mąż stoi,
Nieświadom co się kroi.
Delegacji opowiada dzieje,
Kłamstw potoki leje.
Kobieta niewzruszona,
Odtrąca jego ramiona.
Ramiona, usta, ręce
I serce – odtąd w męce.
Karę też prorokuje:
„Amor ciebie upoluje.
Nie raz, a kilka setek
Zapałasz miłością do kobietek.
Lecz one kalką serca mego,
Nie poczują do Ciebie niczego.

Wszak:
Miłość rosła wysoko,
Jak ty wierny byłeś głęboko;
Jak ty wierny byłeś głęboko,
Tak ona rosła wysoko.”

[Robert_Siudak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się że przebrnęłaś Marianno.
Pozdrawiam.

[teresa943]

"tęsknoty opisując bóle"

na razie przeczytałam,
powrócę
pozdrawiam
-teresa

[Robert_Siudak]

no tak bóle, nie wim jak to sie tu znalazło ;)

[teresa943]

wróciłam wedle obiecanki

przejrzała wreszcie na oczy
znalazła siłę duchowej mocy...

serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Robert_Siudak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

już zwątpiłem w to że ktoś światły odgadnie historię, bo ballada porgramowo romantyczna, czyli jest : szkicowość postaci, domnanta, wydarzenie tajemnicze i elementy fantastyczne, ostatecznie maxymalizm moralny świata nadprzyrodzonego ( czyli kara nie współmierna do winy w tym przypadku).uf.

Dzięki za odwiedziny
przesyłam pozdrowiny :)