Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tańczyć na krawędzi wytrzymałości
bawiąc się życiem,
muskać zasłonę słońca,
pozwolić wichrowi grać z włosami,
poczuć obecność ziarnka piasku,
które jest takim samym
jak człowiek
mikrokosmosem,
czuć bez-smak wody,
wiatru z deszczem,
oddech ziemi,
potem
nie-spokojnie zasypiać,
dać upust fantazjotwórstwom
i pomyśleć o elfach,
być jak mangowe postaci arealną,
widzieć więcej,
dostrzegać piękno
tam, gdzie go na pozór brak,
grać muzykę przypadkowym liściom,
malować myśli na każdej sekundzie życia,
umieć kochać na prawdę, za prawdę, mimo prawdy
wszystkimi zmysłami
czuć,
że się bytnieje.

Opublikowano

mnie się "bytnieje" nie podoba. Jakoś źle się kojarzy, bardziej z dogorywaniem, lub istnieniem dla bytu - nie z tym, co chciałaś przekazać w wierszu. Sama idea dobra, chociaż trochę utopijna, w wielu wymienionych tu przypadkach, ale bez zastrzeżeń (bo to sfera marzeń, albo dobrych życzeń).
Za dużo jednak ać, yć, eć. Warto by coś z tym zrobić, a wiersz na pewno zyska.
Pozdrawiam

Opublikowano

Rafał Różewicz- aż tak krótko? ja zdaję sobie sprawę, że utwór jest zbyt przegadany, ale to nie w moim stylu taka lapidarnosc. cóż by można zmienic, co wyrzucic?
HAYQ- też mi nie pasują te ac, yc (nie dziala mi c na klawiaturze, żeby nie było). co do tych idealizacji, to właśnie o to mi chodziło, trochę przerysowania.

Opublikowano
"widzieć więcej,
dostrzegać piękno
tam, gdzie go na pozór brak,
grać muzykę przypadkowym liściom,
malować myśli na każdej sekundzie życia,
umieć kochać"


czyli po prostu żyć...
podoba mi się
pozdrawiam:)
teresa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man   Olimpiada zbiera piękno Zbiera siłę i pieniądze Jak wielki złocisty słoń   Słoń się kładzie i marzy  Wyżej bym szedł Szybciej bym rósł Mocniej kochać Nie zdołam
    • @Alicja_Wysocka Dziękuję :) @violetta A właśnie chciałam trochę odsłodzić tę tęczę ;) @bazyl_prostOdwieczny konflikt: piękno czy prawda?    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      W sensie, że ? Nie pasują do zimy?  
    • @Wędrowiec.1984No tak, myślę, że można to w ogóle rozszerzyć na rozmaite sytuacje, gdzie do głosu dochodzi ciało i jego sensoryka. Np. dystans społeczny - odległość od rozmówcy. Gesty, które w jakiś sposób przekraczają granice (neurotypowi nie mają z tym problemu, ale ludzie w spektrum muszą najpierw zaktualizować listę kontekstów w swojej głowie i sprawdzić, co tu pasuje): podanie dłoni, poklepanie na ramieniu, przytulenie, itd. Czy wtedy funkcjonuje się na krawędzi lęku? (właśnie wynikającego z nadwrażliwości?)
    • @Berenika97 Niby śmieszna historia, ale bardziej szkodliwe są te wróżby niż by się mogło na pierwszy rzut oka wydawać. Nawet będąc sceptycznym i tak zawsze coś tam pozostaje w podświadomości i gdy tylko znajdzie najmniejsze potwierdzenie w rzeczywistości spirala zaczyna się nakręcać. Aż w końcu niewinna wróżba okazuje się być fatum...albo to po prostu mózg szuka zbieżności i zręcznie wkleja doświadczenia w to co wyszło w tych przepowiedniach.   Morał z twojej historii jest chyba po prostu taki, żeby dać sobie z tym spokój. Choć wróżby kuszą, bo dają natychmiastową odpowiedź, ale poznanie "odpowiedzi" chyba tylko jeszcze bardziej potęguję niepewność zamiast ją zwalczać.    Sama aktualnie jestem w położeniu, gdzie durna wróżba dotycząca relacji bardzo mnie niepokoi, mimo że powtarzam sobie, że przecież to nie może działać, ale ciągle widzę w tym co się dzieję potwierdzenie tego co tam wyszło... Dlatego twój wiersz tak do mnie trafił i już któryś raz do niego wracam myślami.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...