„Szkoda, miłość, trwoga”

[Unigenitus Maximus]

Szkoda żałości tak świeżej znosić
biczowanie, może by ulitowania prosić?
Trwoga raz przy oknie mnie znużyła,
straszna myśl, czego ta znajomość warta była?
Walczy smutek z rozwiązłością duszy,
walczyć dalej, czy poczekać, aż się żar wykruszy?
Szkoda żałości! Trwoga pytaniem!
Lecz ta trwoga bez odpowiedzi zostaniem.
Szkoda miłostki tak świeżej znosić
rany, choć u źródeł zdolna była Świat unosić!
Szkoda się głowić, borykać z przegranym
z góry, i choć byłem omotanym
żyję, a trwoga ma typowym stanem.
Wiedząc, iż wartości była ta miłostka małej
szkoda znika, kocham dalej,
trwoga kwili i kolejna miłość jest pytaniem.

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mój drogi Unigenitusie, wiersz ma za dużo inwersji, powtórki 'trwoga', można by zastapić innym wyrazem,
rymy nie mogą być w większości czasownikowe, bo stają się "częstochową", myślę że wiersz pocięty na zwrotki jest czytelniejszy i bardziej strawny
serdecznie pozdrawiameS
Witamy na forum!

[Rachel_Grass]

skojarzyło się przez chwilę z "Dumą i uprzedzeniem". nie będę krytykować, ale może warto nie rymować? bo tak to wychodzi właśnie częstochowsko trochę.
pozdrawiam.

[były__premier]

nie dla mnie takie pisanie;) pozdry

[kazelot]

poczytaj troche zanim dodasz nastepny :)
najlepiej w dziale "znani" ale poszukaj jakichś nowszych, a jak koniecznie lubisz rymowane, to sprobuj wymyslic co jeszcze jest potrzebne dobremu tekstowi oprócz takich samych trzech ostatnich liter w co drugiej linijce :)

[Espena_Sway]

czytać, czytać. dużo czytać.

pozdrawiam Espena :)